divarlarının patoloji dəyişiklikləri proqressivləşə bilr; divarlar daha da nazikləşir, sərtliyini və elastikliyini itirir. Damarın cırılması və ya laylanması, ağciyər parenximasına qansızma və infarkt-pnevmoniyanın inkişafı baş verir. Anevrizma qişasının tamlığının pozulması nəticəsində damar mənfəzi bronx mənfəzi ilə əlaqələnir və ağciyər qanaxması əmələ gəlir. Perikard boşluğuna cırılma zamanı ürəyin tamponadası müşahidə olunur. Rasmussen anevrizması tez-tez massiv hemoptoenin mənbəyi olur və vərəm xəstələrinin qəfləti ölüm səbəblərindən biridir. Ağciyər arteriyasının anevrizmatik qabarıqlığından trombotik kütlənin ayrılması və miqrasiyası baş beyin damarlarının trombozuna və insulta gətirib çıxara bilər.

Ağciyər arteriyasının anevrizmasının diaqnostikası
Ağciyər qan dövranına məxsus damarın anevrizmasına şübhə olduqda diaqnostik axtarışı, adətən, həkim-pulmonoloq damar cərrahı ilə birgə həyata keçirir. Birincili obyektiv müayinə zamanı fon patologiyanın əlamətləri aşkar olunur. Ağciyər kötüyünün genişlənməsi zamanı auskultativ müayinədə döş sümüyündən solda, II-III qabırğarası sahədə diastolik küy, II tonun aksenti eşidilir. Diaqnozun təsdiqlənməsi üçün aşağıdakı müayinələr aparılır:


Kardiodiaqnostika.Elektrokardioqramda, adətən, sağ mədəciyin hipertrofiyası və ürəyin sağ şöbələrinin yüklənmə əlamətləri təyin olunur. Ultrasəs müayinəsi (ExoKQ) zamanı əsas ağciyər arteriyasının və kötüyünün genişlənməsini, aypara qapaqların çatışmazlığını və hemodinamika pozulmalarını aşkar etmək olar.
Rentgenodiaqnostika. Rentgenoloji mənzərə anevrizma kisəsinin lokalizasiyasından asılıdır. Kötüyün və ya onun sol şaxəsinin genişlənməsi zamanı döş qəfəsi orqanlarının rentgenoqrafiyasında sol kök nahiyəsində dairəvi törəmə təyin olunur. Sağ şaxənin anevrizması sağ kök nahiyəsində lokalizasiya olunmuş arteriyanın köndələn kəsiyinin vergül şəkilli artması ilə meydana çıxır. Periferik damarların patologiyası tək və ya çoxsaylı sıx dairəvi kölgələrlə təmsil olunur.