başlayaraq tənəffüs küyünün tamamilə olmamasına qədər eşitmək olar. Auskultasiyada həm də krepitasiya, quru və müxtəlif kalibrli yaş xırıltılar eşidilə bilər.
Rentgenoqrafiya. İnfeksiyanın yayılma yolundan və patologiyanın davametmə müddətindən asılı olaraq ağciyərlərin rentgenoqrammasında müxtəlif simptomlar aşkar olunur. Ağciyər toxumasında infiltrasiya ocaqları, destruksiya və horizontal səviyyəli maye tərkibli boşluq müəyyən olunur. Ağciyərlərin aşağı paylarında Damuazo çarpaz xətləri ilə homogen kölgələr plevral eksudatın olmasından xəbər verir. Tez-tez diafraqmanın sağ gümbəzinin hissəvi relaksasiyası, həmçinin piopnevmotoraks əlamətləri müşahidə olunur.
Laborator analizlər. Qan analizində leykositoz, leykositar formulun sola meyilliyi, EÇS-in sürətlənməsi, kəskin faza göstəricilərinin yüksəlməsi aşkarlanır. Plevral eksudatın, bəlğəmin müayinəsində bəzən dizenteriya amöbünün toxuma formaları aşkar olunur. Diaqnostika məqsədilə seroloji reaksiyalar (İFA, komplementin birləşmə reaksiyası, QDHR (qeyri-düz hemaqlütinasiya reaksiyası) istifadə olunur.
Ağciyər amöbiazını vərəm dəyişikliklərindən, tənəffüs orqanlarının bədxassəli törəmələrindən, ağciyərlərin irinli-destruktiv proseslərindən differensiasiya etmək lazımdır. Belə pasientlər ftiziatra və onkoloqa müraciət etməlidirlər. Yekun diaqnoz çox vaxt yalnız cərrahi müdaxilədən sonra patoloji materialın müayinəsi zamanı qoyulur.


Ağciyər amöbiazının müalicəsi
İstənilən lokalizasiyalı amöbiazdan əziyyət çəkən pasient həkim-infeksionit tərəfindən müalicə olunur. Bağırsaqdan kənar simptomları olan bütün xəstələr ixtisaslaşmış stasionar yardıma ehtiyac duyurlar. Xəstəliyin ağır fəsadları meydana çıxmış pasientlər reanimasion şöbədə hospitalizasiya olunur. Başlanğıc mərhələlərdə ağciyər amöbü konservativ müalicəyə tabe olur. Aşağıda qeyd olunmuş əsas dərman qruplarından istifadə olunur:

Amöbisid preparatlar. Toxuma və universal amöb əleyhinə preparatlar təyin olunur. Amöbiazın müalicəsində geniş tətbiq