a ağrılar, həzm pozulması ilə müşayiət olunur. Xəstənin ümumi vəziyyəti pozulur – iştaha pisləşir; motivasiyasız zəiflik, subfebril tempratur, arıqlama meydana çıxır.

Alüminozun ağırlaşmaları
Alüminoz tez-tez bronxoektaziyanın inkişafı ilə ağırlaşır. Onlar daimi infeksiya mənbəyidirlər və pnevmoniyanın, qanhayxırmanın və bəzən ağciyər qanaxmasının əmələ gəlməsini təşviq edirlər. Subplevral kistaların parçalanması nəticəsində residivləşə bilən spontan pnevmotoraks yaranır. Nadir hallarda ağciyər alüminozu fonunda vərəm inkişaf edir. Zərərli agentlə kontakt vaxtında aradan qaldırılmazsa, alüminum ağciyərlərdə toplanır və sonralar interstisial toxumanın sklerozlaşmasına səbəb olur. Tənəffüs çatışmazlığı sürətlə proqressivləşir. Xəstənin ağır dərəcəli əlilliyinə gətirib çıxaran xroniki ağciyər ürəyi inkişaf edir.

Alüminozun diaqnostikası
Zərərli şəraitdə işləyən sənaye işçisində ağciyər patologiyasına şübhə olduqda peşə xəstəliyi dəyərləndirilir. Sorğu zamanı peşə zərərinin xarakteri və bu sahədə iş müddəti dəqiqləşdirilir. Alüminozun gecikmiş klinik hallarında inspeksiyada sianoz dodaqlar və dırnaq falanqaları, güclü ağciyər fibrozunda diffuz sianoz aşkarlanır. Sonuncu barmaq falanqalarının və dırnaqların baraban çubuqları və saat şüşəsi formasında deformasiyası xroniki oksigen aclığından xəbər verir. Diaqnoz aşağıdakı metodların köməyilə təsdiqlənir:

Obyektiv müayinə. Auskultativ göstəricilər prosesin təzahür dərəcəsindən, ağırlaşmaların olub-olmamasından asılıdır. Erkən mərhələdə hər iki ağciyər üzərində sərt tənəffüs, quru, fitverici və vızıltılı xırıltılar eşidilir. İnterstisial fibroz formalaşdıqda ağciyərin aşağı şöbələrində lokalizasiya olunmuş krepitasiya auskultasiya olunur.
Funksional diaqnostika metodları. Xarici tənəffüs funksiyaları əsasən restriktiv tipli pozulur. Tədricən ağciyərlərin həyat tutumu və maksimal ventilyasiyası azalır, qalıq havanın miqdarı artır. EKQ-də ürəyin sağ şöbəsinin yüklənmə əlamətləri müəyyən olunur.
Rentgenoloji