falanqalarının baraban tipli deformasiyası, ödem, qaraciyərin böyüməsi müşahidə olunur. Perkutor və auskultativ göstəricilər də spesifik deyil. Ağciyərlərin aşağı şöbələrində yaş kiçik qovuqcuqlu və krepitasiya edən xırıltılar eşidilir. Diaqnoz aşağıdakı müayinə metodları vasitəsilə təsdiqlənir:


Laborator analizlər. Qanın klinik analizində ağciyər-ürək çatışmazlığı üçün xarakterik olan polisitemiya müəyyən olunur. Biokimyəvi müayinədə kalsium və fosfatların yüksək miqdarı aşkar olunur. Bəlğəmdə və bronxların yuyuntusunda tez-tez konsentrik mikrolitlər təyin olunur.
Şüa diqanostika metodları. Döş qəfəsinin rentgenoqrammasında ağciyərlərin aşağı və orta şöbələrində lokalizasiya olunmuş və səpilmiş qumu (“qum fırtınası” simptomu) xatırladan kiçik disseminasiya müəyyən olunur. Ağciyərlərin KT-ində çoxsaylı, kiçik, diffuz kalsinatlar aşkar olunur. Ağciyərlərin perfuzion ssintiqrafiyası aparıldıqda izotopların toplanması ağciyər toxumasının kalsifikasiyasını təsdiqləyir.
Funksional müayinə. Xarici tənəffüs funksiyasının dinamik müayinəsində proqressivləşən restriktiv pozulma aşkar olunur. Ağciyərin həyat tutumu tədricən azalır. Elektrokardioqrammada ürəyin sağ şöbəsinin hipertrofiya əlamətləri, taxikardiya, ekstrasistoliya müəyyən olunur.
Ağciyərin biopsiyası. Diaqnozun əsas təsdiq metodudur. Bronxoskopiya və ya transtorakal müayinə zamanı bioptat götürülür. Biopsiya materialında alveollarda, bronxiolların və kiçik bronxların mənfəzində yerləşən konsentrik mikrokonkrementlər aşkar olunur. Bronxların divarında qlikogen qranullarının izafi toplanması müəyyən olunur.
Həkim-pulmonoloq alveolyar mikrolitiazı ağciyər vərəmindən fərqləndirməlidir. Xəstəliyin erkən mərhələsi üçün xeyli rentgenoloji dəyişikliklər fonunda zəif klinik simptomatika xarakterikdir. Xəstəliyi tez-tez tənəffüs orqanlarının disseminə olunmuş vərəmi ilə səhv salırlar və vərəm əleyhinə preparatlarla uğursuz müalicə edirlər. Spesifik prosesin istisnası məqsədilə ftiziatr konsultasiyası və Kox