çatışmazlığı ilə müşayiət olunan ağciyər hipertenziyası aiddir. Ağciyərlərin rentgenoqrammasında çoxsaylı kiçik ocaqlı törəmələr və “bal pətəyi” fenomeni fonunda 5-10 sm ölçülü massiv kölgələr müəyyən olunur. Bəzən iri kölgələrin mərkəzində antrakotik kavernalar görünür.

Antrakoz və başqa karbokoniozlu pasientlər tənəffüs orqanlarının vərəmi riskinə malikdirlər. Ağciyər antrakozu dəri antrakozu (dermada kömür hissəciklrinin toplanması) ilə kombinasiya oluna bilər.

Antrakozun diaqnostikası
Pnevmokoniozun formasının düzgün müəyyənləşdirilməsi məqsədilə hərtərəfli peşə anamnezi götürülməlidir. Kömür tozu ilə uzunmüddətli kontakt antrakoza işarə edir. Obyektiv müayinə çəllək formalı döş qəfəsi, tənəffüsün zəifləməsi, perkutor səsin kütləşməsini aşkarlayır. İnstrumental diaqnostikanın birinci mərhələsi döş qəfəsinin rentgenoqrafiyasından ibarətdir. Lakin ocaqlı kölgələrin genezini dəqiqləşdirmək məqsədilə əlavə olaraq ağciyərlərin KT-i tələb olunur.


Spirometriya xarici tənəffüsün funksiyalarının pozulma dərəcəsi, qanın qaz tərkibinin müayinəsi isə tənəffüs çatışmazlığının ağırlıq dərəcəsi haqda fikir irəli sürməyə imkan verir. Ağciyərlərin başqa patologiyalarının istisnası məqsədilə tez-tez bronxoskopiya ilə müşayiət olunan ağciyər toxumasının transbronxial biopsiyası aparılır.

Antrakozun müalicəsi
Antrakoz diaqnozu qoyularkən ilk növbədə xəstənin zərərli agentlə (kömür tozu) kontaktı aradan qaldırılmalıdır. Patologiyanın birinci mərhələsində pasientin daha az tozlanmaya məruz qoyan işə keçirilməsi, II və III mərhələsində isə peşə fəaliyyətinin dəyişdirilməsi və ya əlillik statusunun alınması sualına aydınlıq gətirilir. Bundan başqa, xəstələrə istənilən tozdan qaçmaq, virus infeksiyalarından özünü qorumaq, fiziki yüklənməni məhdudlaşdırmaq və siqaret çəkməmək tövsiyə olunur. Antrakozun spesifik müalicəsi yoxdur, terapiya simptomatik xarakter daşıyır. Patologiyanın mərhələsindən və klinik təzahürlərin ifadəliliyindən asılı olaraq bronxolitiklər, steroid