asfiksiyasına isə 33% hallarda rast gəlinir. Bronxial astmalı qadınların dünyaya gətirdiyi hər 3-cü uşaqda çəki azlığı müşahidə olunur. Bu göstərici xəstəliyin steroiddən asılı formasında daha yüksək olur. Ananın antigenləri ilə daimi qarşılıqlı təsir uşağın allergenlərə qarşı sensibilizasiyasına səbəb olur. Bu uşaqların 45-58%-də allergik xəstəliklərin yaranma riski yüksək olur və onlar KRVİ, bronxit və prevmoniyalarla daha tez yoluxurlar.

Hamilələrdə bronxial astmanın diaqnostikası
Hamilələrdə təkrarlanan boğulma tutmaları və qəflətən yaranan az produktiv öskürəyin olması bronxial astma diaqnozunun təsdiqi və ya inkar edilməsi məqsədilə kompleks müayinələrin aparılması üçün ciddi səbəb hesab olunur. Hestasiya dövründə diaqnostik testlərin aparılmasında bəzi məhdudiyyətlər mövcuddur. Allergik reaksiyanın generalizasıyasının mümkünlüyünü nəzərə alaraq, hamilələrə ehtimal olunan allergenlər provokasion və skarifikasion testlər, histamin, metaxolin, asetilxolin və digər mediatorların provokasion inhalyasiyaları təyin olunmur. Hamiləlik zamanı bronxial astma diaqnozunun qoyulmasında aşağıdakı üsullar daha informativ sayılır:

Ağciyərlərin perkussiya və auskultasiyası. Tutmalar zamanı ağciyər nahiyəsində qutu səsi aşkarlanır. Ağciyərlərin aşağı sərhəddi aşağıya doğru yerdəyişmiş olur, onların ekskursiyası demək olar ki, müşahidə olunmur. Quru xışıltılarla müşayıət olunan zəifləmiş tənəffüs qeyd olunur. Adətən öskürəkdən sonra ağciyərlərin arxa-aşağı hissələrində xəstələrin əksəriyyətində tutmalar arası intervalda saxlanıla bilən fitvari xırıltıların güclənməsi müşahidə olunur.
Allergik reaksiyaların markerləri. Bronxial astma üçün histamin, imunoqlobulin E, eozinofil kation zülalının (ECP) səviyyəsinin yüksəlməsi xarakterikdir. Histamin və IgE-nin miqdarı adətən kəskinləşmə zamanı və tutmalar arası dövrdə çoxalır. ECP konsentrasiyasının artması eozinofillərin «allergen+ immunoqlobulin E» kompleksinə qarşı spesifik immun reaksiyasından xəbər