çox gərginliyə məruz qalmış zonalarda mikrocırılmalar baş verir. Zədələnməyə cavab olaraq lokal ödem və iltihab ocaqları əmələ gəlir. Vətərin yüklənməyə davamlılığı zəifləyir, zədələnmiş nahiyədə qan dövranı pisləşir. Bu sadalananlar isə daha çox mikrocırılmalara, mikroçapıqların və piy toxumasının formalaşmasına gətirib çıxarır. İltihabi prosesə degenerativ-distrofik dəyişikliklər də qoşulur. Bud və qarın əzələlərinin vətərlərinin entezopatiyası, tendiniti və tendovaginiti; bağların və simfizin vətərlərinin oxşar prosesləri inkişaf edir.

ARS sindromunun simptomları
Patologiya idmanla aktiv məşğul olan cavanlarda, adətən, profesional idmançılarda aşkar olunur. Pasientlər qasıq nahiyəsində meydana çıxan və zədələnmiş əzələnin gedişi boyunca irradiasiya edən ağrılardan şikayətlənirlər. Ağrı sindromunun intensivliyi zəif və mülayim ağrılardan xəstənin aktivliyini xeyli məhdudlaşdıran ağrılara qədər dəyişə bilər. Ağrılarla müəyyən fiziki yüklənmə arasında əlaqə qeyd olunur. Palpasiyada vətərin proyeksiyasında lokal ağrı müəyyən olunur. Funksional sınaq (budun müqavimətlə yaxınlaşdırılması, budun uzaqlaşdırılması, qarın əzələlərinin gərginliyi) aparıldıqda ağrı sindromu güclənir.

ARS sindromunun ağırlaşmaları
ARS sindromu uzun müddət davam etdikdə vətər toxumasının geniş degenerasiyası səbəbindən iri travmalar (hissəvi və tam cırılma) ehtimalı artır. Bir sıra hallarda xəstəliyin simptomatikası uzun müddət saxlandıqda hərəki aktivliyin məcburi məhdudlaşmasına, yarışlardan və hətta idman karyerasından imtinaya gətirib çıxarır. Ağırlaşmalar patologiyanın dərman terapiyası ilə əlaqəli də ola bilər. Belə ki, qlükokortikosteroidlərlə blokadalar tez-tez həyata keçirildikdə zədə nahiyəsində degenerativ proseslərin dərinləşməsi mümkündür.

ARS sindromunun diaqnostikası
İlkin diaqnoz bir çox hallarda idman həkimi tərəfindən qoyulur. Yekun diaqnostika üçün ortoped müayinəsi və instrumental müayinə tələb olunur. Xarakterik anamnez (intensiv, eyni formalı,