əleyhinə preparatlarla yanaşı məlhəm və gel şəklində yerli ağrıkəsicilər tövsiyə olunur. Dərmanlar vasitəsilə dəf edilməyən güclü ağrı sindromunda kortikosteroidlər oynaqdaxilinə yeridilir; bu preparatlar ildə 4 dəfədən çox təyin olunmamalıdır.


Bütün bu maddələr yalnız ağrını və iltihabı dəf edir, lakin artrozun səbəbinə təsir göstərmir. Buna görə də pasientlərə sadalanan preparatlarla yanaşı xondroprotektorlar (qığırdaq toxumasında maddələr mübadiləsini normallaşdıran preparatlar) təyin olunur. Xondroprotektorlar qrupuna aid olan dərman maddələri məlhəm, gel və venadaxili yeridilmə üçün nəzərdə tutulmuş formada təyin olunur. Qlükozamin və kollagen hidrolizatı tərkibli preparatlardan istifadə olunur. Yerli qan dövranını yaxşılaşdırmaq və toxuma mübadiləsini aktivləşdirmək məqsədilə pentoksifillin və nikotin turşusu təyin olunur.

Konservativ müalicə effektsiz olduqda oynaqların cərrahi müalicəsi aparılır, endoprotezləmə həyata keçirilir. Qığırdaq xeyli zədələndikdə artroskopik xondroplastika icra olunur. Sanasion artroskopiya, adətən, artrozun ikinci mərhələsində güclü ağrılar zamanı həyata keçirilir. Cərrahi əməliyyat zamanı ortoped artroskopun köməyilə ağrı törədən və oynaqda hərəkəti məhdudlaşdıran sərbəst qığırdaq hissəciklərini, osteofitləri və başqa törəmələri oynaq boşluğundan xaric edir. Cərrahi müdaxilənin effekti bir neçə il ərzində saxlanır.

Oynaq səthinin ağır zədələnmələrində aşıq-baldır oynağının artrodezi (oynağın ləğv edilməsi, baldır və pəncə sümüklərinin “birləşdirilməsi”) həyata keçirilə bilər. Nəticədə ağrılar sönür, ətrafların dayaq funksiyası bərpa olunur. Bu metodu fizioloji metod hesab etmək olmaz. Belə ki, xəstə başqa oynaqların hərəkəti hesabına ətrafdan istifadə edə bilər, lakin bu, hərəkət zamanı çətinliklər yaradır və əmək qabiliyyətini xeyli məhdudlaşdırır. Artrozun gecikmiş mərhələlərində daha effektli və fizioloji cərrahi əməliyyat endoprotezləmədir (sümüklərin zədələnmiş səthinin kənarlaşdırılması və onların plastik,