kapomeliyası və yuxarı ətrafların başqa anomaliyalarında aşkarlana bilər.
Travmatik zədələnmələr. Travmatik etiologiyalı artrozlar daha çox oynaqdaxili sınıqlardan sonra yaranır. Xəstəliyin mümkün səbəbləri xüsusən birincili bazu çıxıqları ola bilər. Nadir hallarda provokasiyaedici travmalar kimi ağır əziklər də çıxış edə bilər.
İltihabi proseslər. Xəstəlik uzun müddət davam edən bazu-kürək periartriti, çiyin oynağının əvvəllər keçirilmiş qeyri-spesifik irinli artriti və spesifik artriti (vərəm, sifilis və bəzi başqa xəstəliklər zamanı) zamanı diaqnostika oluna bilər.
Xəstəliyin yaranmasında oynağın daim həddən artıq yüklənməsi də müəyyən rol oynayır. Bu, voleybolçularda, tenisçilərdə, basketbolçularda, idman əşyalarının atılması ilə məşğul olan idmançılar (məs., nizəatma, çəkicatma və s.), həmçinin peşəsi ilə əlaqəli olaraq daim qollarına yük düşən insanlarda (dəmirçilər, əşya yükləyənlər və s.) yarana bilər. Artrozlar autoimmun xəstəliklər (revmatoid artrit), bəzi endokrin xəstəliklər, maddələr mübadiləsinin pozulması, birləşdirici toxumanın sistemli çatışmazlığ və oynağın həddən artıq hərəkətliliyindən əziyyət çəkən insanlarda daha çox aşkar olunur. Yaş artdıqca xəstəliyin inkişaf ehtimalı da artır. Bədənin tez-tez həddən artıq soyuması və əlverişsiz ekoloji şərait müəyyən mənfi təsir göstərir.

Bazu oynağının artrozunun patogenezi
Artrozun əsas inkişaf səbəbi oynaq qığırdağının strukturunun dəyişilməsidir. Oynaq öz hamarlığını və elastikliyini sərf edir, hərəkət zamanı oynaq səthinin sürüşməsi çətinləşir. Bu, daimi mikrotravmalara səbəb olur. Həmin mikrotravmalar sonralar qığırdaq toxumasının vəziyyətinin pisləşməsinə gətirib çıxarır. Kiçik qığırdaq hissəcikləri qığırdaqdan ayrılaraq sərbəst oynaq cisimləri əmələ gətirir və oynağın daxili səthini, o cümlədən yumşaq toxumasını zədələyirlər. Zaman keçdikcə kapsul və sinovial qişa qalınlaşır, onların üzərində fibroz hissələr əmələ gəlir. Qığırdaq nazikləşdiyindən və elastikliyini itirdiyindən