(˂90-80 mm c.s.) və nəbzin sürətləməsi – taxikardiya (˂90-100 vurğu/ dəq.) göstərir. Dəri solğunluğu, ətrafların soyuması və tənəffüsün tezləşməsi qeyd olunur. Ağızda quruluq, bayılmalar, başgicəllənmə, ürəkbulanma, adinamiya, nəzərə çarpan zəiflik, reaksiyaların ləngiməsi mümkündür.

Ağır hallarda sistolik təzyiqin ≤80 mm c.s.-a qədər azalması və nəbzin ≥110 vurğu/ dəq.ədək artması müşahidə olunur. Tənəffüs ritmlərinin sürətlənməsi və pozulması, yapışqan soyuq tər, əsnəmək, patoloji yuxululuq, əllərin tremoru, gözlərin qaralması, laqeydlik, apatiya, ürəkbulanma və qusma, xaric olunan sidiyin azalması, üzücü yanğı, huşun alaqaranlıqlaşması, dəri və selikli qişaların kəskin solğunluğu, ətrafların, dodaqların və burun-dodaq üçbucağının sianotikliyi qeyd olunur.

Massiv daxili qanaxmalarda təzyiq ˂60 mm c.s.-a qədər azalır, nəbzin tezləşməsi (˂140-160 vurğu/dəq) qeyd olunur. Periodik tənəffüs (Ceyn-Stoks), huşun olmaması və qarışıqlığı, sayıqlama, kəskin solğun, bəzən–göyümtül-boz çalarlı dəri, soyuq tər xarakterikdir. Baxışlar laqeyd, gözlər göz çuxuruna batmış, üz cizgiləri itiləşmişdir.

Ölümcül qanitirmə zamanı koma inkişaf edir. Sistolik təzyiq ˂60 mm c.s.-a qədər azalır və ya təyin olunmur. Tənəffüs aqonal, kəskin bradikardiya (ÜYT (ürək yığılmalarının tezliyi) 2-10 vurğu/ dəq), qıcolmalar, bəbəklərin genişlənməsi, qeyri-iradi sidik və nəcis ifrazı meydana çıxır. Dəri soyuq, quru, “mərmər” kimi olur. Daha sonra aqoniya və ölüm baş verir.

Ürəkbulanma və tünd qanlı qusma (“qəhvə ləkəsi”) mədə və ya qida borusuna qansızmadan xəbər verir. Qətranşəkilli nəcis həzm traktının yuxarı şöbələrinə və nazik bağırsağa daxili qanaxmalar zamanı müşahidə olunur. Dəyişilməmiş al-qırmızı rəngli nəcis hemoroylar (babasil) və ya yoğun bağırsağın aşağı şöbələrinin qanaxmasına işarədir. Qan periton boşluğuna keçərsə, perkusiya zamanı səsin kütləşməsi və palpasiyada peritonun qıcıqlanma simptomu qeyd olunur.

Ağciyərlərə qansızma zamanı parlaq köpüklü qanlı öskürək, qanın