Skolioz – onurğanın öz oxuna nəzərən sağ və ya sol tərəfə əyilməsidir. Prosesə onurğanın bütün şöbələri qoşulduğundan gələcəkdə fəqərə sütunu ön-arxa istiqamətdə əyilir və burulur. Skolioz proqressivləşdikcə döş qəfəsi və çanaq sümükləri ikincili deformasiyaya uğrayır, ürək, ağciyər və çanaq orqanlarının fəaliyyəti pozulur. Diaqnoz obyektiv baxış və rentgenoqrafiyanın nəticələri əsasında qoyulur. Müalicə həm konservativ, həm də cərrahi yolla aparıla bilər.

Skolioz barədə ümumi məlumat
Skoliozun inkişafı və proqressivləşməsi baxımından ən təhlükəli dövr intensiv böyümə mərhələsi hesab olunur: 4-6 və 10-14 yaş arası. Oğlanlarda 11-14, qızlarda isə 10-13 yaşlarda baş verən cinsi yetişkənlik zamanı uşağın sağlamlığına xüsusi diqqət yetirmək lazımdır. Rentgenoloji müayinə vasitəsilə təsdiqlənmiş I dərəcəli (əyilmə bucağı 10 dərəcədən az olan) skolioza malik uşaqlarda bu dövrdə skoliotik deformasiyanın proqressivləşmə ehtimalı yüksəlir.

Skoliozu qamətin pozulması ilə qarışdırmaq olmaz. Qamət pozğunluğunu adi idman hərəkətləri, masa araxasında düzgün oturma qaydasına riayət etmə və digər buna oxşar tədbirlərin köməyilə aradan qaldırmaq mümkündür. Skolioz isə xüsusi müalicə tələb edir.


Skoliozun yaranma səbəbləri
Skoliozun yaranma səbəbləri
Patologiya böyümə dövründə (uşaqlıq və yeniyetmə) yaranan deformasiyalardan sayılır. Yayılma tezliyinə görə I yerdə mənşəyi məlum olmayan idiopatik skolioz dayanır. Bu xəstəlik bütün skolioz hallarının təxminən 80%-ni təşkil edir. Oğlanlara müqayisədə qızlarda skolioza 4-7 dəfə çox rast gəlinir. Qalan 20% hallarda əsasən onurğanın anadangəlmə deformasiyaları, metabolik pozğunluqlar, birləşdirici toxumanın xəstəlikləri, ağır travmalar, ətrafın amputasiyası, ayaqların fərqli uzunluğa malik olması nəticəsində formalaşan skolioz qeydə alınır.

Skoliozun təsnifatı
Vertebrologiya, travmatologiya və ortopediya sahəsində skoliozun bir neçə təsnifatı mövcuddur. Skoliozun formaları 2 böyük qrupda cəmləşdirilir: struktur və