ü intoksikasiya simptomları absesin daxilində toxumaların parçalanması nəticəsində əmələ gəlmiş toksik maddələrin qana sorulması ilə əlaqəli ola və ya irinli prosesin yayılması və sepsis təhlükəsindən xəbər verə bilər. Yumşaq toxumaların absesi sepsisdən başqa, fleqmonanın inkişafı, yaxınlıqda yerləşən iri damarların divarlarının irinləməsi, prosesə sinir kötüyünün cəlb olunması və nevritin inkişafı, irinli iltihabın yaxınlıqdakı sümüyə keçməsi və osteomielitin əmələ gəlməsi ilə ağırlaşa bilər.

Yumşaq toxumaların absesinin diaqnostikası
Pasientin diaqnostikasında irinlə məşğul olan cərrah onun anamnezində travma, yaralanma və ya infeksiyalardan sonra iltihab simptomlarının meydana çıxmasına diqqət etməlidirlər. Səthi yerləşmiş yumşaq toxumaların absesi zədələnmiş nahiyənin obyektiv müayinəsində asanlıqla aşkar olunur. Daha dərin abseslər yumşaq toxumaların sonoqrafiyası və diaqnostik punksiyanın aparılmasını tələb edir. Punksiyadan sonra əldə olunmuş material irinli mikrofloranın antibiotiklərə həssaslığını təyin etmək məqsədilə bakterioloji analiz olunur.

“Soyuq” absesə şübhə olduqda zədələnmiş nahiyənin rentgenoloji müayinəsi və vərəmin ZPR-diaqnostikası həyata keçirilir. Bundan başqa, pasientin fon xəstəlikləri də diaqnostika olunur. Bu məqsədlə otolarinqoloq, qastroenteroloq, endokrinoloq konsultasiyası tələb oluna bilər.

Yumşaq toxumaların absesinin müalicəsi
Başlanğıc mərhələdə konservativ müalicə – iltihab əleyhinə terapiya və UYT terapiya tövsiyə olunur. Yumşaq toxumaların formalaşmış absesi cərrahi müalicə tələb edir. Absesin yarılması və drenajı, adətən, cərrah tərəfindən ambulator şəraitdə aparılır. Ağırlaşmış abses, cərrahi müalicədən sonra absesin residivi, ağır fon xəstəliyin və pasientin vəziyyətinin ağır olması, anaerob infeksiya; üzdə, iri damarların və ya sinir kötüklərinin yaxınlığında yerləşmiş abseslər zamanı postoperativ ağırlaşmalar riski yüksək olduqda hospitalizasiya mühümdür.


Hazırda cərrahiyyədə yumşaq toxumaların