ı həqiqi sol mədəcik çatışmazlığı ilə analojidir.

AKÖ-nin 3 formalaşma mərhələsi ayırd edilir. Birinci mərhələdə iri ağciyər damarlarının gərilməsi, venula və arteriolların prosesə aktiv şəkildə qoşulması müşahidə edilir. Sonra maye interstisial sahədə toplanmağa başlayır. İnterstisial toxumanın J-reseptorları qıcıqlanır, inadlı öskürək meydana çıxır. Müəyyən məqamda ağciyərlərin birləşdirici toxuması maye ilə dolur. Maye alveollara nüfuz edir, köpüklənmə baş verir. 100ml plazmadan 1,5 litr köpük yaranır, o da öskürək zamanı tənəffüs yolları ilə xaric olunur.

Ağciyərlərin kardiogen ödeminin əlamətləri
Ağciyərlərin kardiogen ödeminin əlamətləri
Tutma adətən gecə başlanır. Xəstə boğulma hissi ilə oyanır, əlləri ilə çarpayıya dirənərək, məcburi oturaq və ya yarımoturaq vəziyyət alır. Bu pozisiya köməkçi əzələlərin cəlb olunmasına səbəb olaraq, tənəffüsü bir qədər yüngülləşdirir. Öskürək, hava çatışmazlığı hissi, təngnəfəslik (dəqiqədə 25 nəfəsalmadan artıq) müşahidə edilir. Ağciyərlərdə məsafədən eşidilən fitverici xırıltılar, sərt tənəffüs izlənilir. Taxikardiya 100-150 vurğu/dəq. Baxış zamanı akrosianoz aşkarlanır.

İnterstisial kardiogen ağciyər ödeminin alveolyar ödemə keçməsi pasiyentin vəziyyətinin kəskin pisləşməsi ilə xarakterizə edilir. Xırıltılar yaş və iri qovuqcuqlu olur. Öskürək zamanı çəhrayı və ya ağ köpük ifraz edilir. Dəri göyərmiş və ya mərmər rəngli olub, xeyli miqdarda soyuq yapışqanlı tərlə örtülür. Narahatlıq, psixomotor oyanma, ölüm qorxusu, huşun pozulması, başgicəllənmə qeydə alınır. Sistolik və diastolik AT arasında nəbz fərqi azalır.

Təzyiqin səviyyəsi xəstəliyin patoloji variantından asılıdır. Sol mədəciyin həqiqi çatışmazlığında sistolik AT 90mm.cv.süt-dan aşağı enir. Kompensator taxikardiya (dəqiqədə 120 vurğudan çox) inkişaf edir. Hipervolemik variant arterial təzyiqin yüksəlməsi ilə səciyyələnir, ÜYT-nin artması davam edir. Döş sümüyü arxasında sıxıcı ağrılar yaranır. Bu tip ağrılar ÜİX-nin ikincili tutmaları, miokard