zülallarının sintezinə neqativ təsir edir, onun gücünü zəiflədir, kardiomiositlərin daxilində metabolizmi (lipidlərin, kaliumun, kalsiumun daşınması) pozur.

Elektrolit balansı və metabolizmin pozulmaları aritmiyalara, ürəyin funksional aktivliyinin azalmasına, fibroz dəyişikliklərin inkişafına gətirib çıxarır. Asetaldehidin bəzi birləşmələrin sintezinə təsirini, o cümlədən autoimmun cavabın yaranmasına səbəb olan iltihabönü sitokinlər və zülalların produksiyasını stimulə etməsini sübut edən məlumatlar mövcuddur. Bundan əlavə etanol və spirtli içkilərə əlavə olunan müxtəlif maddələrin – metal qarışıqlarının (məsələn, kobalt), boya maddələri, konservantların qanda yüksək miqdarda olması ürəyə birbaşa toksiki təsir göstərir.

Alkoqol kardiomiopatiyasının təsnifatı
Alkoqol kardiomiopatiyasının formalarının sistemləşdirilməsi klinik simptomatikanın xüsusiyyətləri, bu və ya digər əlamətlərin ifadə dərəcəsi nəzərə alınmaqla həyata keçirilir. Xəstəliyin əlamətləri variabelliyi ilə seçildiyindən təsnifat nisbi sayılır, patologiyanın müxtəlif tiplərinə aid edilən simptomlar bir pasiyentdə aşkarlana bilər. Alkoqol kardiomiopatiyasının 4 forması ayırd edilir:

Klassik. Klinik şəkildə ürək çatışmazlığı üstünlük təşkil edir. Spirtli ickilərin qəbulu dayandırıldıqdan sonra müsbət klinik və exokardioqrafik dinamika qeydə alınır. Alkoqolun istifadəsinə davam etdikdə xəstənin vəziyyətinin qisa müddət ərzində pisləşməsi, əlamətlərin təkrarlanması və dərinləşməsi müşahidə olunur.
Psevdoişemik. Bu formanın əsas əlamətləri ürəyin işemik xəstəliyinə xas olan EKQ dəyişikliklərinin olması, ürək nahiyəsində deşici və ya sızıltılı ağrıların yaranmasıdır. Kardialgiya alkoqolun qəbulundan sonra baş verir, fiziki yüklənmələrlə əlaqədar olmur, nitroqliserinlə aradan qalxmır. Simptomatikanın ifadəliliyi tədricən proqressivləşir.
Aritmik. Klinikada ürək ritminin pozulması dominantlıq edir. 20% pasiyentlərdə səyrici aritmiya, daha az hallarda ekstrasistoliya, taxikardiya,