qəfəsinin travmaları, qeyri-spesifik aortoarteritin olması xüsusi əhəmiyyət kəsb edir. Bir sıra hallarda Marfan sindromlu xəstələrin xarici görünüşü: hündür boy, arıq bədən quruluşu, uzun əllər, araxnodaktiliya, qıfabənzər döş qəfəsi, oynaqların bağ aparatının yüksək zəifliyi aorta qövsü anevrizmasından şübhələnməyə əsas verir.

Döş qəfəsininin polipozision rentgenoqrafiyası aortanın genişlənmiş qövsünün kölgəsini və damar kələfinin genişlənməsini aşkar edir. Əksər hallarda anevrizma divarının kalsinozu müəyyən edilir. Qida borusu və mədənin rentgenoqrafiyası qida borusu və mədənin kardial hissəsinin yerdəyişməsini təyin etməyə imkan verir. İnvaziv rentgenokontrast aortoqrafiyadan ilk növbədə aorta şaxələrində qan cərəyanını qiymətləndirmək məqsədilə istifadə olunur.

Aorta qövsü anevrizmasının diaqnostikasında aparıcı rol ultrasəs müayinəsinə: exokardioqrafiya (transtorakal, transezofageal ExoKQ), döş aortasının USDQ və dupleks skanlamaya məxsusdur. Bu üsul aortanın diametrinin, laylanmanın, anevrizma kisəsində trombların təyinində əvəzolunmazdır.

Döş aortasının kontrastlaşdırma ilə КТ (MSKT) aorta mənfəzinin kisəşəkilli və ya iyəbənzər genişlənməsi, tromb kütlələri, laylanma, paraaortal hematoma, kalsinoz ocaqlarını əyani şəkildə aşkar etməyə imkan verir. Aorta qövsünün anevrizması ağciyər və divararalığı şişləri ilə differensiasiya edilməlidir.

Aorta qövsünün anevrizmasının müalicəsi
Klinik əlamətlərin izlənilmədiyi kiçik ölçülü izoləolunmuş anevrizmalar zamanı konservativ gözləmə taktikası tətbiq edilir. Belə hallarda pasiyentlərə hipotenziv vasitələr, adrenoblokatorlar, statinlər təyin olunur. Hər 6 aydan bir kardioloq baxışı, ExoKQ, KT və ya MRT daxil olmaqla dinamik müşahidə aparılmalıdır.

Diametri 5 sm-dən artıq olan, ağrı və ya kompressiya sindromu ilə gedən, eləcə də laylanma, cırılma və trombozla ağırlaşan anevrizmalar cərrahi müalicə tələb edir. Radikal müalicə aorta qövsü anevrizmasının rezeksiyası istiqamətində aparılır. Əməliyyatın