doğuşdan sonra qısa zaman ərzində baş verir – axacağın divarları qapanır və çapıqlaşır. Bu prosesə aorta divarının cəlb olunması onun müəyyən sahədə daralması və ya tam atreziyası ilə nəticələnir.

Anderson-Bekker nəzəriyyəsinə görə koarktasiyaya açıq arterial axacağın obliterasiyası zamanı boğaz hissənin daralmasına səbəb olan aortanın orağabənzər bağının olması ilə əlaqədar formalaşır.

Rudolfun hemodinamik nəzəriyyəsinə əsasən aortanın koarktasiyasının inkişafı dölün qan dövranının xüsusiyyətləri ilə bağlıdır. Bətndaxili inkişaf dövründə mədəciklərdən qovulan qanın 50%-i qalxan, 65%-i – enən aortadan keçir. Aorta boğazına isə qanın yalnız 25%-i daxil olur. Boğaz hissənin nisbi darlığı məhz bu faktla izah olunur. Bəzən (septal qüsurlarda) uşaq doğulduqdan sonra da darlıq saxlanılır və dərinləşir.

Aortanın koarktasiyasında hemodinamikanın xüsusiyyətləri
Stenozun tipik lokalizasiyası arterial axacaqla sol körpücükaltı arteriyanın mənsəbi arasında aorta qövsünün terminal hissəsidir (aortanın boğaz nahiyəsi). 90-98% xəstələrdə aortanın koarktasiyası bu sahədə qeydə alınır. Xaricdən daralma qum saatına bənzəyir, lakin aorta proksimal və distal hissələrdə normal diametrə malik olur. Aorta mənfəzində yerləşən sallanan orağabənzər büküş və ya diafraqmanın bir sıra hallarda damar mənfəzini tam tutması ilə əlaqədar xarici daralma adətən aortanın daxili diametrinin ölçüsünə uyğun gəlmir. Aorta koarktasiyasının uzunluğu 1mm-dən 1 neçə sm-ə kimi təşkil edir, adətən 1-2sm ilə məhdudlaşır.

Aorta qövsünün enən hissəyə keçdiyi sahədə stenotik dəyişikliklər böyük qan dövranının 2 rejiminin inkişafına səbəb olur: maneənin olduğu nahiyədən proksimal tərəfdə arterial hipertenziya, distal tərəfdə isə hipotenziya. Hemodinamik dəyişikliklərlə bağlı xəstələrdə kompensator mexanizmlər işə düşür – sol mədəcik miokardı hipertrofiyalaşır, vurğu və dəqiqəlik həcm yüksəlir, qalxan aorta və onun qövsünün şaxələrinin diametri artır, kollateral şəbəkə genişlənir. 10 yaşdan böyük