ı müəyyənləşdirilir.

Transezofagial elektrofizioloji müayinənin (transezofagial EFM) köməyilə qida borusundan ürəyin elektrik stimulyasiyası aparılır və ürək ritmini, keçiriciliyini fiksasiya edən transezofagial elektrokardioqramma qeyd olunur.

Köməkçi diaqnostik testlərə yüklənmə sınaqları (step-testlər, dizlərini qatlayaraq oturmuş, addımlayan, soyuq və s. sınaqlar), farmakoloji sınaqlar (izoproterinol, dipiridomol, ATF və s.) aid edilir və koronar çatışmazlığın diaqnostikası, ürək yüklənməsi ilə aritmiyaların meydana çıxması arasında əlaqəyə dair fikir irəli sürə bilmək məqsədilə tətbiq olunur.

Aritmiyaların müalicəsi
Aritmiyalar zamanı müalicə seçimini ürəyin ritm və keçiriciliyinin pozulmasının səbəbləri və növləri müəyyənləşdirir. Bir sıra hallarda normal sinus ritminin bərpası üçün əsas xəstəliyin müalicəsi kifayət edir.

Bəzən aritmiyaların müalicəsində dərman və ya kardiocərrahi müalicə tələb olunur. Antiaritmik preparatların seçimi və təyini sistemli-EKQ kontrolu altında aparılır. Antiaritmik preparatlar təsir mexanizmlərinə görə 4 qrupa ayrılır:

Aritmiyaların müalicəsində tətbiq olunan qeyri-dərman metodları elektrokardiostimulyasiya, kardioverter-defibrilyator implantasiyası, radiofrekans ablasiya və ürəyin açıq cərrahi əməliyyatlarından ibarətdir. Bu metodlar kardiocərrah tərəfindən ixtisaslaşmış şöbələrdə həyata keçirilir. Elektrokardiostimulyator (EKS) implantasiyası – süni ritm ötürücüsü bradikardiyalı və atriovetrikulyar blokadalı pasiyentlərdə normal ritmi dəstəkləməyə yönəlmişdir. İmplantasiya olunmuş kardioverter-defibrilyator mədəcik aritmiyasının qəflətən yaranma riski yüksək olan pasiyentlərə profilaktika məqsədilə tətbiq olunur. Həmin patologiya inkişaf etdikdən dərhal sonra implant ürəyi kardiostimulyasiya və defibrilyasiya edir.

Radiofrekans ablasiya (ürəyin RFA-sı) zamanı kateterlərin köməyilə kiçik dəliklər vasitəsilə ürəyin ektopik impuls yaradan hissəsi yandırılır; beləliklə, impulslar blokada olunur və aritmiyaların