adenoması ilə bağlıdır. Aldosteron K və Na ionlarının nisbətinin pozulmasına, orqanizmdə mayenin ləngiməsinə, hipokaliemiya və arterial hipertenziyanın inkişafına səbəb olur.

Hipertenziya medikamentoz terapiyaya demək olar ki, tabe olmur, miasteniya, qıcolma tutmaları, paresteziyalar, susuzluq hissi, niktruriya qeydə alınır. Sol mədəciyin kəskin çatışmazlığı (ürək astması, ağciyərlərin ödemi), insult, ürəyin hipokaliemik iflici ilə nəticələnən hipertonik krizlər mümkündür. .

Birincili aldosteronizmin diaqnostikası plazmada aldosteronun, elektrolitlərin (kalium, xlor, natrium) təyininə əsaslanır. Qanda aldosteronun konsentrasiyasının yuxarı həddə olması, onun sidiklə yüksək ekskresiyası, metabolik alkaloz (qanın рН – 7,46-7,60), hipokaliemiya (<3 mmol/l), hipoxloremiya, hipernatriemiya izlənilir. Böyrəküstü vəzi venalardan götürülmüş qanın müayinəsi zamanı zədələnmiş tərəfdə aldosteronun səviyyəsinin 2-3 dəfə yüksəlməsi aşkarlanır. Böyrəküstü vəzilərin ultrasəs skanlama və radioizotop müayinələrinin köməyilə aldosteroma ilə zədələnən vəzinin böyüməsi və ya onların qabıq maddələrinin ikitərəfli hiperplaziyası müəyyən edilir.

Aldosteromanın səbəb olduğu bədxassəli arterial hipertenziyalar zamanı 50-70% pasiyentlərdə AT-nin normalizasiyası və ya əhəmiyyətli dərəcədə azalması ilə nəticələnən cərrahi müalicə tətbiq edilir. Cərrahi müdaxilədən əvvəl hiponatrium pəhrizi, aldosteronun antaqonisti – hipokaliemiya və arterial hipertenziyanı aradan qaldıran spironlakton (hər 8 saatdan bir 25-100mq dozada) təyin olunur.

İtsenko-Kuşinq sindromu və xəstəliyi
Endokrin mənşəli arterial hipertenziya İtsenko-Kuşinq xəstəliyi və sindromu olan pasiyentlərin 80%-də inkişaf edir. Hipertenziya böyrəküstü vəzilərin qabıq maddəsi tərəfindən qlükokortikoid hormonların hipersekresiyası (hiperkortisizm) ilə əlaqədar yaranır və stabil, krizlərlə müşahidə olunmayan gediş, hipotenziv terapiyaya qarşı rezistentlik, sistolik və diastolik AT-nin proporsional yüksəlməsi ilə