ə – ağır fiziki yüklənmələr, sonra isə adi yerimə zamanı), bir sıra hallarda ürək astmasının tutmaları, ağciyərlərin ödemi yaranır. Ürək çatışmazlığı inkişaf etdikdə ağciyərlərdə durğunluq əlamətləri, periferik ödemlər, hepatomeqaliya, ağır formalı aterosklerotik kardioskleroz zamanı plevrit və assit müşahidə edilir.

Ürək ritmi və ötürücülüyün pozulması ekstrasistoliya, səyrici aritmiya, mədəcikdaxili və qulacıq-mədəcik blokadalarına meylliklə xarakterizə olunur. Başlanğıcda bu dəyişikliklər paroksizmal tipli olur, sonralar isə tezləşərək, daimi xarakter alır.

Aterosklerotik kardioskleroz çox zaman aorta, serebral, iri periferik arteriyaların aterosklerozu ilə müştərək şəkildə inkişaf edir, müvafiq simptomatika (yaddaşın zəifləməsi, başgicəllənmə, növbələnən axsaqlıq və s.) ilə müşayiət olunur.

Aterosklerotik kardioskleroz zəif proqressivləşən gedişə malikdir. Bir neçə il davam edə bilən nisbi yaxşılaşma dövrlərinin rast gəlinməsinə baxmayaraq, koronar qan dövranının təkrarlanan kəskin pozulmaları vəziyyətin pisləşməsinə gətirib çıxarır.

Aterosklerotik kardiosklerozun diaqnostikası
Aterosklerotik kardiosklerozun diaqnozu anamnestik məlumatlar (ÜİX, ateroskleroz, aritmiyanın olması, miokard infarktnın keçirilməsi və s.) və subyektiv simptomatika əsasında qoyulur. Qanın biokimyəvi analizində hiperxolesterinemiya, beta-lipoproteidlərin səviyyəsinin artması müəyyən edilir. EKQ vasitəsilə koronar çatışmazlığın əlamətləri, postinfarkt çapıqlar, ritm və ürəkdaxili ötürücülüyün pozulması, sol mədəciyin mülayim hipertrofiyası aşkar edilir. Aterosklerotik kardioskleroz zamanı exokardioqrafiyanın məlumatları miokardın yığılma qabiliyyətinin pozulması (müvafiq sementin hipokineziya, diskineziya, akineziyası) ilə xarakterizə olunur. Veloerqometriya miokardın disfunksiyasının dərəcəsini və ürəyin funksional ehtiyyatlarını dəqiqləşdirməyə imkan verir.

Farmakoloji sınaqlar, EKQ-nin sutkalıq monitorinqi, polikardioqrafiya, ritmokardioqrafiya,