u hal azan sinirin yüksək aktivliyi ilə izah olunur və norma halı kimi qəbul edilir.

Üzvi (kardial) genezli AV-blokadalar müxtəlif ürək xəstəliklərində ötürücü sistemin idiopatik fibroz və sklerozu nəticəsində inkişaf edir. Kardial AV-blokadalara miokardda gedən revmatik proseslər, kardioskleroz, ürəyin sifilitik zədələnməsi, mədəciklərarası çəpərin infarktı, ürək qüsurları, kardiomiopatiyalar, miksedema, birləşdirici toxumanın diffuz xəstəlikləri, müxtəlif mənşəli (autoimmun, difteriya, tireotoksikoz) miokarditlər, amiloidoz, sarkoidoz, hemoxromatoz, ürək şişləri və s. səbəb olur. Kardial AV-blokadalar zamanı başlanğıcda hissəvi blokada izlənilə bilər, lakin kardiopatologiyalar inkişaf etdikcə III dərəcəli blokada inkişaf edir.

Müxtəlif cərrahi prosedurlar: aorta qapağının protezlənməsi, anadangəlmə ürək qüsurlarının plastikası, ürəyin atrioventrikulyar radiotezlikli ablasiyası, ürəyin sağ kameralarının kateterizasiyası və s. atrioventrikulyar blokadaların inkişafına gətirib çıxara bilər.

Kardiologiyada çox nadir hallarda anadangəlmə qulaqcıq-mədəcik blokadası (1:20 000 yenidoğulmuş) qeydə alınır. Anadangəlmə AV-blokadalarda ötürücü sistemin sahələrinin olmaması (qulaqcıqlarla AV-düyün arasında, AV-düyünlə mədəciklər və ya His dəstəsinin ayaqcıqları arasında), müvafiq səviyyədə blokadanın inkişafı müşahidə edilir. Yenidoğulmuşların 1/4-də atrioventrikulyar blokada anadangəlmə xarakterli digər ürək anomaliyaları ilə müştərək şəkildə rast gəlinir.

Atrioventrikulyar blokadaların inkişafına həmçinin dərman preparatları: ürək qlikozidləri (digitalis), β-blokatorlar, kalsium kanallarının blokatorları (verapamil, diltiazem, bəzən korinfarm), antiaritmiklər (xinidin), litium duzları, digər preparatlar və onların kombinasiyaları səbəb olur.

Atrioventrikulyar blokadanın əlamətləri
Atrioventrikulyar blokadanın əlamətləri
Atrioventrikulyar blokadaların klinik təzahürlərinin xarakteri ötürücülüyün pozulma səviyyəsi, blokadanın dərəcəsi, yanaşı gedən ürək