xəstəliklərinin etiologiya və ağırlığından asılıdır. Atrioventrikulyar düyün səviyyəsində yaranan və bradikardiya törətməyən blokadalar klinik əlamətlərlə təzahür etmir. Belə topoqrafiyalı AV-blokadanın klinikası ifadəli bradikardiya hallarında inkişaf edir. Kiçik ÜYT və qanın dəqiqəlik həcminin azalması ilə bağlı belə pasiyentlərdə zəiflik, təngnəfəslik, bəzən stenokardiya tutmaları baş verir. Beyin qan dövranının pozulması nəticəsində başgicəllənmə, huşun müvəqqəti pozulması və bayılmalar izlənilə bilər.

II dərəcəli atrioventrikulyar blokadalarda pasiyentlər nəbz dalğasınınn düşməsini ürək fəaliyyətində fasilələr kimi hiss edir. III tip AV-blokada Morqani-Adams-Stoks tutmaları: nəbzin seyrəkləşməsi (1 dəqiqədə 40 vurğuya qədər və daha az), başgicəllənmə, halsızlıq, göz özündə qaralmalar, qısamüddətli bayılma, ürək nahiyəsində ağrılar, üzün sianozu ilə səciyyələnir. Uşaqlar və yeniyetmələrdə anadangəlmə AV-blokadalar simptomsuz gedə bilər.

Atrioventrikulyar blokadanın ağırlaşmaları
Atrioventrikulyar blokadanın ağırlaşmalarına əsasən ürəyin üzvi zədələnmələri fonunda inkişaf edən ritmin ifadəli ləngiməsi səbəb olur. AV-blokadaların gedişi əksər hallarda xroniki ürək çatışmazlığının yaranması və ya dərinləşməsi, ektopik aritmiyaların, eləcə də mədəcik taxikardiyasının inkişafı ilə müşayiət edilir.

Atrioventrikulyar blokadanın gedişi bradikardiya nəticəsində beynin hipoksiyası ilə assosiasiyalı Morqani-Adams-Stoks tutmaları ilə ağırlaşa bilər. Tutmadan əvvəl baş nahiyəsinə istilik gəlmə, halsızlıq və başgicəllənmə baş verə bilər; tutma zamanı pasiyent əvvəlcə avazıyır, sonra sianoz inkişaf edir və huş itir. Bu anda ürəyin birbaşa olmayan massajı və ASV tələb oluna bilər, çünki uzunmüddətli asistoliya və ya mədəcik aritmiyalarının qoşulması qəfil ürək ölümünün ehtimalını yüksəldir.

Yaşlı şəxslərdə huşun itməsinin çoxsaylı epizodları intellektual-mnestik pozğunluqların inkişafına və ya dərinləşməsinə gətirib çıxara bilər. Bəzən AV-blokadalar zamanı