olunduqda əlavə laborator müayinələr (hiperkaliemiya zamanı qanda elektrolitlərin səviyyəsinin, antiaritmiklərin doza həddinin aşıldığı hallarda onların miqdarının, miokard infarktı zamanı fermentlərin aktivliyinin təyini) aparılır.

Atrioventrikulyar blokadanın müalicəsi
Simptomsuz gedən I dərəcəli atrioventrikulyar blokada dinamik müşahidə altına alına bilər. АV-blokada dərman vasitələrinin (ürək qlikozidləri, antiaritmik preparatlar, β-blokatorlar) qəbulu ilə əlaqəli olduqda doza korreksiya edilməli və ya onların istifadəsi dayandırılmalıdır.

Kardial genezli (miokard infarktı, miokardit, kardioskleroz və s.) AV-blokadalar zamanı β-adrenostimulyatorlarla müalicə kursu təyin olunur, belə xəstələrdə gələcəkdə kardiostimulyatorun implantasiyası göstəriş sayılır.

Morqani-Adams-Stoks tutmalarının aradan qaldırmaq üçün izoprenalin (sublinqval), atropindən (damardaxili və ya dərialtı) istifadə olunur. Durğun ürək çatışmazlığı hallarında diuretiklər, ürək qlikozidləri (ehtiyatla), vazodilatatorlar məsləhət görülür. Xroniki formalı AV-blokadalar zamanı simptomatik terapiya qismində teofillin, nifedipin, xanımotu ekstraktı ilə müalicə aparılır.

AV-blokadaların müalicəsinin radikal üsullarına normal ritm və ürək yığılmalarının tezliyini bərpa edən elektrokardiostimulyatorun (EKS) yerləşdirilməsi aiddir. Anamnezdə Morqani-Adams-Stoks tutmalarının olması (hətta 1 dəfə baş verməsi); mədəcik ritminin tezliyinin 1 dəqiqədə 40 dəfədən az olması, asistoliya dövrünün 3 saniyə və daha artıq olması; II (Mobitsə görə II tip) və ya III dərəcəli AV-blokada; stenokardiya, durğun ürək çatışmazlığı, yüksək arterial hipertenziya və s. ilə müşayiət edilən tam AV-blokada endokardial EKS-nin implantasiyasına göstəriş hesab olunur.

Atrioventrikulyar blokadanın proqnoz və profilaktikası
Atrioventrikulyar blokadanın pasiyentin həyat və əmək qabiliyyətinə təsiri bir sıra amillərdən, ilk növbədə blokadanın səviyyə və dərəcəsi, əsas xəstəliyə əsasən müəyyən edilir. Ən