bradikardiya müxtəlif xəstəliklərin gedişini müşayiət edir.

Patoloji bradikardiya kəskin formada gedərək, (miokard infarktı, miokardit, intoksikasiyalar zamanı) onu törədən xəstəlik aradan qaldırıldıqdan sonra itə bilər. Ürəyin involyutiv sklerotik xəstəliklərində patoloji bradikardiyanın xroniki formalarına rast gəlinir. İnkişaf səbəblərindən asılı olaraq, sinus bradikardiyası aşağıdakı formalara bölünür: ekstrakardial (neyrogen), üzvi (ürək zədələnmələrində), dərman, toksiki və idmançıların sinus bradikardiyası. Bəzən etiologiyaya əsasən bradikardiya toksiki, mərkəzi, degenerativ və idiopatik variantlara ayrılır.

Bradikardiyanın yaranma səbəbləri
Bradikardiyanın ekstrakardial forması neyrosirkulyator distoniya, vegetativ disfunksiyalı nevrozlar, karotid sinusa (dar yaxalıq və ya qalstukun istifadəsi), göz almasına təzyiq (Aşner refleksi), yüksək kəllədaxili təzyiq (meningit, kəllə-beyin travması, subaraxnoidal qansızma, beyin ödemi və şişlərində), mədə və 12-barmaq bağırsağın xora xəstəliyi zamanı inkişaf edə bilir. Miksedemalarda təsadüf edilən bradikardiya hipotireozun ifadəliliyinə proporsionaldır.

Bradikardiyanın üzvi formasının səbəbləri qismində miokard infarktı, miokardiodistrofiya, miokardit, kardioskleroz iştirak edə bilər. Bu xəstəliklər sinus düyünündə degenerativ və fibroz dəyişikliklərə və yaxud miokardda ötürücülüyün pozulmasına gətirib çıxararaq, bradikardiya ilə müşayiət olunur.

Aparıcı rıtmin üzvi zədələnmələrində sinus düyününün zəifliyi sindromu inkişaf edir, bununla əlaqədar impulsların generasiyası kəskin azalır. Belə vəziyyətlərdə sinus bradikardiyası – ürəyin ritmik, lakin çox nadir yığılmaları; bradi- və taxikardiyanın əvəzlənməsi və ya spontan ritm ötürücülərinin növbələnməsi müşahidə edilir. Sinus düyününün zədələnməsinin ən ağır dərəcəsi avtomatizm funksiyasının dayanması ilə təzahür edir, nəticədə orada ürəyin elektrik impulslarının hasili kəsilir.

Mikardın ötürücü yollarının zədələndiyi hallarda impulsların