izah edir. Diabetik kardiomiopatiyanın yaranma səbəbləri 3 əsas qrupda cəmləşdirilmişdir:


Müalicə və qidalanma rejiminin pozulması. Endokrinoloqun təyinatlarına laqeyd yanaşma DK-nın ən geniş yayılmış inkişaf amillərindəndir. Pəhrizə riayət etmədikdə qanda qlükozanın konsentrasiyası artır, kardiomiositlər zədələnir. Analoji olaraq hipoqlikemik vasitələrin qeyri-düzgün istifadəsi ürək toxumalarıında mikrosirkulyasiyanı pozaraq, işemiyaya gətirib çıxara bilər.
Şəkərli diabetin dekompensasiyası. Qlükozanın davamlı yüksək səviyyəsinin ağır hallarında miokard zədələnir. Digər orqan və sistemlərin (məsələn, böyrəklər, qaraciyər, neyrovegetativ sistem) funksional pozğunluqları dolayı yolla ürəyin yüklənməsinə səbəb olur. Bununla bağlı proqressivləşən diabetdə demək olar ki, bütün hallarda DK inkişaf edərək, xəstəliyin ümumi şəklini ağırlaşdırır.
Diabetik embriofetopatiya. Hamilə qadında rast gəlinən dekompensə olunan diabetlə əlaqədar dölün ürəyi zədələnə bilər – anadangəlmə kardiomeqaliya və aritmiya ilə səciyyələn çox nadir uşaq xəstəliyi yaranır. Bu, həm hiperqlikemiya, həm də insulin və hipoqlikemik preparatların uşağın inkişafına təsiri nəticəsində baş verir.
Bundan əlavə, şəkərli diabet koronar damarları zədələyən aterosklerozun risk amili sayılır, lakin əksər müəlliflər diabet və ateroskleroz fonunda inkişaf edən ürəyin işemik xəstəliyini həqiqi diabetik kardiomiopatiyalara aid etmir. Keyfiyyətsiz hipoqlikemik vasitələrin (məsələn, yaxşı təmizlənməmiş insulin preparatları) istifadəsi ilə bağlı ürəyin zədələnməsi DK-nın nadir rast gəlinən səbəblərindəndir.

Diabetik kardiomiopatiyanın patogenezi
Diabetik kardiomiopatiyaların inkişafında 3 patogenetik mexanizm iştirak edir: metabolik, angiopatik və neyrovegetativ. Birinci variant daha əhəmiyyətlidir ‒ insulin çatışmazlığı kardiomiositlərdə enerji defisitinə gətirib çıxarır, bu da proteoliz və lipoliz prosesləri ilə kompensasiya edilir. Nəticədə ürək əzələsi daxilində lipid və amin turşularının