n 1-3 saata qədər davam edə bilər. Tutma başa çatdıqdan sonra (xəstəliyin erkən mərhələlərində) kardial simptomlar zəifləyir. DK-nın gecikmiş formalarında ürək nahiyəsində daimi ağrı, zəiflik, başgicəllənmə, baş ağrıları qeydə alınır. Hətta cüzi yüklənmələr (pilləkənlərlə qalxmaq, tez yerimə) güclü təngnəfəslik, öskürək və xoşagəlməz hisslərin artmasına səbəb olur.

Diabetik kardiomiopatiyanın ağırlaşmaları
Müalicənin aparılmaması, qida rejiminin pozulması, korreksiya olunmayan hiperklikemiya zamanı diabetik kardiomiopatiya durğun xarakterli artan ürək çatışmazlığına gətirib çıxarır. Nəticədə ağciyərlərin kardiogen ödemi və qaraciyərin distrofiyası inkişaf edə bilər. Belə hallar şəkərli diabetin gedişini xeyli ağırlaşdırır, xəstənin həyatı üçün təhlükə törədir. Miokardın zəifliyi mikrosirkulyasiyanı pozaraq (xüsusən ətrafların distal hissələrində), mikroangiopatiyalarla birlikdə trofik xora və qanqrenaya səbəb olur. Miokardın xroniki işemiyası infarktın, kiçik və iri ocaqlı kardiosklerozun inkişafını asanlaşdırır.

Diabetik kardiomiopatiyanın diaqnostikası
Diabetik kardiomiopatiyanın uğurlu müalicəsi üçün erkən diaqnostika çox vacibdir. Xəstəliyin başlanğıc mərhələrdə aşkarlanması ağırlaşmaların riskini əhəmiyyətli dərəcədə azaldır, patologiyanın proqressivləşməsini ləngidir. Bu məqsədlə diabetli xəstələr hətta subyektiv əlamətlər olmadıqda belə müntəzəm şəkildə kardioloqun müayinəsindən keçməlidir. Klinik təcrübələrdə DK-nın digər ürək-damar patologiyalarından differensiasiyasına və effektiv müalicə sxeminin tərtib olunması üçün xəstəliyin tip və mərhələsinin təyininə imkan verən çoxsaylı üsullardan istifadə edilir. Kardiomiopatiyalarda əsasən aşağıdakı diaqnostika üsullar tətbiq edilir:

Elektrokardioqrafiya. Ürək aktivliyinin monitorinqinin və ürək əzələsində erkən dəyişikliklərin aşkar edilməsinin sadə və effektiv üsuludur. Diabetik kardiomiopatiyalı xəstələrdə EKQ şəkli işemiya xəstəliyi ilə oxşardır – ST seqmentinin yerdəyişməsi, QRS kompleksinin