Diabetik kardiomiopatiya ‒ şəkərli diabet zamanı metabolik, damar və elektrolit pozğunluqları nəticəsində ürəkdə yaranan patoloji dəyişikliklərin məcmusudur. Xəstəliyin klinikası fərqlidir (simptomsuz gedişdən tutmuş təngnəfəslik, ödem, kardialgiya, akrosianozla müşahidə olunan ifadəli ürək çatışmazlığına qədər). Diaqnoz elektrokardioqrafiya, exokardioqrafiya, miokardın tallium-201 izotopu ilə sintiqrafiyası, funksional sınaqların nəticələrinə əsasən qoyulur. Müalicə kompleks şəklində aparılır: qanda qlükozanın səviyyəsi korreksiya edilir, kardioprotektiv vasitələr, kalium, tiazolidindion preparatları və statinlər təyin olunur.

Diabetik kardiomiopatiya barədə ümumi məlumat
Diabetik kardiomiopatiya (DK) ilk dəfə olaraq 1973-cü ildə müstəqil xəstəlik kimi qeyd olunmuşdur. Patologiya şəkərli diabetin (ŞD) istənilən tipində yarana, eləcə də hamiləlik dövründə hiperqlikemiyadan əziyyət çəkən qadınların dünyaya gətirdikləri uşaqlarda rast gəlinə bilər. Əksər hallarda diabetik kardiomiopatiya qanda şəkərin yüksək səviyyəsinin aşkarlanmasından 10-15 il sonra müşahidə olunur. Patologiyanın inkişaf etmə vaxtı variabelli olub, diabetin tipi, müalicə sxemi, pəhriz, risk amillərinin olmasından asılıdır. Statistik məlumatlara əsasən dayanıqlı hiperqlikemiyalı xəstələrin təxminən 20-25%-nin ölüm səbəbi ürəyin zədələnməsi ilə bağlıdır, lakin bu rəqəmlər mübahisəlidir, çünki diabetli pasiyentlərdə kardiomiopatiyaların etiologiyasını dəqiq təyin etmək heç də hər zaman mümkün olmur.

Diabetik kardiomiopatiyanın yaranma səbəbləri
Diabetik kardiomiopatiyanın yaranma səbəbləri
İnsulinin kifayət qədər sintez olunmaması (I tip şəkərli diabet) və ya onun toxumalara təsirinin zəifləməsi (II tip şəkərli diabet) ürək-damar sisteminə neqativ təsir göstərməklə kardiomiopatiyanın inkişafına səbəb olur. ŞD fonunda ürəyin zədələnmə ehtimalını artıran müəyyən daxili və xarici amillər mövcuddur, bu da DK-nın bütün diabetli xəstələrdə deyil, onların yalnız bir hissəsində inkişaf etməsini