azalması, sərbəst radikalların yaranması və kardiomiositlərdə metabolizmin pozulması ilə ifadə olunur. Digər toksiki amillər arasında sürtgü materialları, aerozol, istehsalat tozları, metallar və s. ilə təmas qeyd edilir.

Dilatasion kardiomiopatiyanın etiologiyasında alimentar amillərin: qeyri-qənaətbəxş qidalanma, B1 hipovitaminozu, zülal, selen, karnitin çatışmazlığının təsiri izlənilir. Dilatasion kardiomiopatiyanın inkişafının metabolik nəzəriyyəsi bu müşahidələrə əsaslanır.

Autoimmun pozğunluqlar orqanospesifik kardial autoanticisimlərin: ağır zəncirli antimiozin, antiaktin, antilaminin, kardiomiositlərin mitoxondrial membranına qarşı anticisimlərin sintezi ilə təzahür edir. Lakin autoimmun mexanizmlər hələlik müəyyən olunmayan amilin sadəcə nəticəsi sayılır.

Molekulyar–bioloji texnologiyaların (o cümlədən PZR) köməyilə dilatasion kardiomiopatiyanın etipatogenezində virusların (enterovirus, adenovirus, herpes virusu, sitomeqalovirus) rolu sübut olunmuşdur. Dilatasion kardiomiopatiya əksər hallarda viruslu miokarditin fəsadı kimi özünü büruzə verir.

Sağlam qadınlarda hamiləliyin III trimestrində və ya doğuşdan dərhal sonra inkişaf edən postpartum dilatasion kardiomiopatiyanın risk amillərinə yaşın 30-dan yuxarı olması, neqroid irq, çoxdöllü hamiləlik, çoxsaylı doğuş (3-dən artıq), gecikmiş toksikoz aiddir.

Bəzən dilatasion kardiomiopatiyanın etiologiyası naməlum qalır (idiopatik dilatasion kardiomiopatiya). Miokardın dilatasiyasının bir sıra endogen və ekzogen amillərin (əsasən genetik meylli şəxslərdə) təsirindən yaranması ehtimal olunur.

Dilatasion kardiomiopatiyanın patogenezi
Etioloji amillərin təsiri altında kardiomiositlərin sayı azalır, bu da ürək kameralarının genişlənməsi, miokardın nasos funksiyasının zəifləməsi ilə müşayiət olunur. Ürəyin dilatasiyası mədəciklərin diastolik və sistolik disfunksiyasına gətirib çıxarır, əvvəlcə kiçik, sonra isə böyük qan dövranında durğun ürək çatışmazlığının inkişafına səbəb olur.

Dilatasion