n kardiomiopatiyanın erkən mərhələlərində kompensasiya Frank-Starlinq qanunu, ÜYT-nin artması və periferik müqavimətin zəifləməsi hesabına əldə edilir. Ürək ehtiyatları tükəndikcə miokardın rigidliyi proqressivləşir, sistolik disfunksiya güclənir, dəqiqəlik və vurğu həcmi azalır, sol mədəcikdə son diastolik təzyiq artır, bütün bu proseslər onun daha da genişlənməsinə səbəb olur.

Mədəcik boşluqları və qapaq həlqələrinin gərilməsi nəticəsində nisbi mitral və trikuspidal çatışmazlıq inkişaf edir. Miositlərin hipertrofiyası və əvəzedici fibrozun formalaşması ilə əlaqədar miokard kompensator hipertrofiyalaşır. Koronar perfuziya azaldıqda subendokardial işemiya baş verir.

Ürək atımı və böyrək perfuziyası azalmaqla simpatik sinir və renin-angiotenzin sistemləri aktivləşir. Katexolaminlərin sekresiyası taxikardiya və aritmiya ilə müşayiət olunur. İnkişaf edən periferik vazokonstriksiya və ikincili hiperaldosteronizm natrium ionlarının ləngiməsinə, sirkulyasiya edən qanın azalmasına, ödemlərin inkişafına gətirib çıxarır.

Dilatasion kardiomiopatiyalı pasiyentlərin 60%-də ürək boşluqlarında gələcəkdə tromboemboliya sindromu törədən divaryanı tromblar formalaşır.

Dilatasion kardiomiopatiyanın əlamətləri
Dilatasion kardiomiopatiyanın əlamətləri
Dilatasion kardiomiopatiya tədricən inkişaf edir; xəstəlik uzun müddət simptomsuz gedə bilər. Bəzən patologiya KRVİ və ya pnevmoniyadan sonra yarımkəskin formada manifestasiya edir. Dilatasion kardiomiopatiyanın patoqnomik əlamətlərinə ürək çatışmazlığı, ritm və ötürücülüyün pozulması, tromboemboliyalar aiddir.

Dilatasion kardiomiopatiya tez yorulma, təngnəfəslik, ortopnoe, quru öskürək, boğulma tutmaları (ürək astması) ilə təzahür edir. Pasiyentlərin təxminən 10%-i anginoz ağrılar – stenokardiya tutmalarından şikayət edir. Böyük qan dövranında durğun halların yaranması sağ qabırğaaltı nahiyədə ağırlıq hissi, ayaqların ödemi, assitlə xarakterizə olunur. Ritm və ötürücülük pozulduqda ürəkdöyünmə paroksizmləri və ürək