anevrizmasının səbəbləri
Etioloji amillər nəzərə alınmaqla döş aortasının enən hissəsinin anezrivmaları 2 qrupa bölünür: birləşdirici toxumanın irsi xəstəliklərinin (məsələn, Marfan sindromu, Elers-Danlos sindromu) səbəb olduğu anadangəlmə və qazanılmış. Döş aortasının qazanılmış anevrizmaları travmatik, aterosklerotik, iltihabi, qeyri-iltihabi (degenerativ) və ya idiopatik olur.

Enən hissənin travmatik anevrizmaları əsasən yalançı xarakter daşıyır; çavan şəxslərdə qeydə alınır; aortanın cırılmasından (məsələn, yol-nəqliyyat qəzaları zamanı) sonra yaranır; adətən sol körüpücükaltı arteriyanın dəliyindən distal tərəfdə döş aortasının maksimal fiksasiya olunduğu sahələrdə lokalizasiyalaşır. Döş aortasının qeyri-iltihabi genezli anevrizmalarına döş aortası divarının aterosklerotik, degenerativ dəyişiklikləri səbəb olur.

Döş aortasının enən hissəsinin iltihabi qeyri-spesifik anevrizmaları spesifik endokardit, revmatizm, qeyri-spesifik aortoarteriit, travma və əməliyyatlardan sonra infeksion ağırlaşmalar, infeksiyalaşmış tromblar fonunda; spesifik anevrizmalar isə mikotik zədələnmələr, sifilis (gecikmiş mərhələlərdə) inkişaf edir. Döş aortasının idiopatik anevrizmalarına hamilələrin medionekrozu, Erdheym medionekrozu aiddir.

Piylənmə, siqaretdən istifadə, arterial hipertenziya, yaşın 60-dan yuxarı olması döş aortası anevrizmasının risk amillərinə daxildir. Döş aortasının anevrizmasının patogenezinin əsasını aorta divarının patologiyası, hemodinamikanın parametrləri (qan cərəyanının sürəti, nəbz dalğasının forma və dikliyi) və mexaniki amillər (funksional gərginlik və xroniki travmatizasiya) təşkil edir.

Döş aortasının enən hissəsinin anevrizmasının əlamətləri
Döş aortasının enən hissəsinin anevrizmasının əlamətləri
Xəstəliyin klinik əlamətlərinin ifadəliliyi döş aortasının qüsurunun lokalizasiyası, ölçüləri və etiologiyasından asılıdır. Döş aortasının anevrizması simptomuz, ağırlaşmayan və ya ağırlaşan gedişə malik olur. Döş aortasının enən hissəsinin