Fallo tetradası – müştərək anadangəlmə ürək anomaliyası olub, sağ mədəciyin çıxarıcı traktının stenozu, mədəciklərarası çəpərin qüsuru, aortanın dekstrapozisiyası və sağ mədəcik miokardının hipertrofiyası ilə xarakterizə edilir. Fallo tetradası klinik olaraq, erkən sianoz, inkişafın ləngiməsi, təngnəfəslik, təngnəfəslik-sianotik tutmalar, başgicəllənmə, bayılmalarla təzahür edir. Fallo tetradasının instrumental diaqnostikası FKQ, elektrokardioqrafiya, ürəyin USM, döş qəfəsinin rentgenoqrafiyası, ürək boşluqlarının kateterizasiyası, ventrikuloqrafiyanın tətbiqindən ibarətdir. Fallo tetradasının cərrahi müalicəsi palliativ (sistemlərarası anastomozların qoyulması) və radikal (qüsurun tam cərrahi korreksiyası) olur.

Fallo tetradası barədə ümumi məlumat
Fallo tetradası – «göy» tipli mürəkkəb qüsurudur. Onun morfoloji əsasını 4 əlamət təşkil edir: sağ mədəciyin çıxarıcı seqmentinin obstuksiyası, mədəciklərarası çəpərin geniş sahəli qüsuru, sağ mədəciyin hipertrofiyası, aortanın yerdəyişməsi. Fallo tetradası anadangəlmə ürək qüsurlarının strukturunda 7-10% yer tutaraq, sianotik tipli qüsurların 50%-ni təşkil edir. Qüsurun vahid nozoloji forma kimi anatomik xarakteristikası ilk dəfə 1888-ci ildə fransız həkim-patoloqoanatom E.L.A. Fallot tərəfindən verilmişdir və anomaliya sonradan məhz onun şərəfinə adlandırılmışdır.

Qüsurun strukturuna görə Fallo tetradasına daha çox Fallo triadası (ağciyər arteriyası dəliyinin stenozu, qulaqcıqlararası çəpər qüsuru, sağ mədəciyin hipertrofiyası) və Fallo pentadası (Fallo tetradası və mədəciklərarası çəpərin qüsuru) yaxındır. Fallo tetradası ürək və damarların digər anomaliyaları: aorta qövsünün sağda yerləşməsi, tac arteriyalarının anomaliyaları, ağciyər arteriyasının şaxələrinin stenozu, açıq arterial axacaq, açıq atrioventrikulyar kanalın tam forması, əlavə soltərəfli yuxarı boş vena, ağciyər venalarının hissəvi anomal drenajı ilə müştərək şəkildə rast gəlinə bilər.


Fallo tetradasının yaranma səbəbləri
Fallo