stenokardiyasının tutmaları ilə özünü büruzə verir.

Gərginlik stenokardiyasının digər etioloji amillərinə hipertrofik kardiomiopatiya, birincili ağciyər hipertenziyası, ağır formalı arterial hipertenziya, koronarospazm, aorta dəliyinin stenozu, aortal çatışmazlıq, koronar arteriyaların anadangəlmə anomaliyaları, koronarit aiddir. Kəskin koronarotrombozun qan axınına hissəvi və ya tranzitor maneə törətdiyi hallarda stenokardiya tutması baş verə bilər, bu vəziyyət adətən miokard infarktının inkişafı ilə müşayiət olunur.

Gərginlik stenokardiyasının risk amilləri sırasına yaş, siqaretdən istifadə, ailəvi anamnez, hipodinamiya və piylənmə, menopauza, şəkərli diabet daxildir. Ağır anemiya və ya hipoksiya xəstəliyin gedişini dərinləşdirə bilər. Gərginlik stenokardiyası tutmasının birbaşa provokasiyaedici amilləri qismində fiziki yüklənmə, emosional gərginlik, izahi qidalanma, temperatur və hava şəraitinin kəskin dəyişməsi iştirak edir.

Gərginlik stenokardiyasının patogenezi
Gərginlik stenokardiyasının patogenezinin əsas həlqəsini arterial tonusun dəyişməsi və koronar damarların endotelial disfunksiyası təşkil edir. Gərginlik və ya stressin təsirindən miokardın kəskin işemiyasına səbəb olan vazokonstriksiya baş verir. Adətən işemiya və gərginlik stenokardiyası tutması ilə nəticələnən yüklənmə səviyyəsi xəstələrə əvvəlcədən məlum olur.

Miokard işemiyası ürək əzələsinin müəyyən bir sahəsinin yığılma qabiliyyətinin, orada gedən elektrik və biokimyəvi proseslərin pozulması ilə müşayiət olunur. Oksigen çatışmazlığı hüceyrələrin anaerob oksidləşməyə keçməsinə: laktatın toplanması, hüceyrədaxili pH azalması, kardiomiositlərin enerji ehtiyatının tükənməsinə gətirib çıxarır. Hüceyrə səviyyəsində hüceyrədaxili natriumun konsentrasiyasının artması və kalium ionlarının itirilməsi baş verir. Miokardın tranzitor işemiyası gərginlik stenokardiyası tutması ilə təzahür edir; davamlı işemiya zamanı geridönməyən dəyişikliklər – miokardın işemiyaya uğrayan sahəsinin nekrozu