və sonluğa malik olub, orta hesabla 2-5 dəqiqə davam edir, provokasiyaedici amilin təsiri kəsildikdə və ya nitroqliserinin qəbulu ilə keçib gedir. Gərginlik stenokardiyasında ağrı adətən döş sümüyü arxası və ya epiqastral nahiyədə lokalizasiya olunur, sol qol, kürək, boyun, çənəyə irradiasiya edir. Stenokardiya tutması nə qədər ağır olarsa, ağrının yayılma zonası bir o qədər geniş olur. Ağrı pasiyentlər tərəfindən sıxıcı, təzyiqedici, kəsici, yandırıcı hiss kimi təsvir olunur.

Gərginlik stenokardiyası tutması qəfil halsızlıq, təngnəfəslik, taxikardiya, aritmiya, soyuq tər, AT-nin yüksəlmə və ya enməsi ilə müşayiət edilir. Tutmalar arası dövrdə pasiyentin ümumi halı və fiziki vəziyyəti adətən normal olur. Gərginlik stenokardiyası tutması atipik variantda gedə bilər, bu zaman qarında xoşagəlməz hisslər, gəyirmə, ürəkbulanma, qusma, meteorizm yaranır.

Ağrının lokalizasiyasına əsasən gərginlik stenokardiyası aşağıdakı formalara ayrılır: döş sümüyü arxası, prekardial, sol qol, kürək, aşağı çənə, onurğanın yuxarı seqmenti, qulaq, qırtlaq-udlaq, abdominal. Gərginlik stenokardiyasının qeyri-spesifik əlamətlərinə müxtəlif növ vegetativ reaksiyalar aiddir: dərinin avazıması, ağızda quruluq, tezləşmiş sidik ifrazı.

Tutmaların fərqli tezliklə – gün ərzində bir neçə dəfə və ya bir neçə həftə və ya ay intervalı ilə yarana bilər. Kollateral qan dövranı qənaətbəxş olduqda tutmalar azala və ya ümumiyyətlə itə bilər (məsələn, xəstənin aktivliyini məhdudlaşdıran yanaşı gedən patologiya zamanı). Gələcəkdə gərginlik stenokardiyasına sakitlik stenokardiyası qoşula bilər.

Gərginlik stenokardiyasının diaqnostikası
Gərginlik stenokardiyasının diaqnozu kardioloq tərəfindən şikayətlərin analizi, klinik-laborator və instrumental müayinələrin nəticələri əsasında qoyulur. Gərginlik stenokardiyasının ən informativ müayinə üsulu tutma zamanı çəkilən EKQ-dir. Bu dövrdə EKQ-də ST-seqmentinin yuxarı (subendokardial işemiya) və ya aşağıya doğru (transmural işemiya) yerdəyişməsi qeydə