n fizioloji aritmiya ilə müşahidə edilir. Uşaqlıq-plasentar sistemin formalaşması hamilənin damar sisteminin tutumunu artırır. Böyüyən uşaqlığın aşağı qapı venasını sıxması nəticəsində diafraqma və ürək bir qədər yuxarıya doğru qalxır, döş qəfəsinin forması dəyişilir və ağciyərlərin ekskursiyası məhdudlaşır. Bu və eləcə də magistral damarların transpozisiyası, ürəyin köndələn vəziyyəti miokardın yüklənməsini artırır. Ürək qusurları olan hamilələrdə adaptasion mexanizmlərin çatışmazlığı qan dövranı pozğunluqlarının inkişafı və proqressivləşməsi, ürək çatışmazlığının yaranması ilə təzahür edir. Pasiyentlərin bir qismində revmatik proses kəskinləşərək, ürəyin morfoloji dəyişikliklərini gücləndirir.

Hamilələrdə ürək qüsurlarının təsnifatı
Hamilələrdə aşkarlanan ürək qusurları mənşəyindən asılı olaraq anadangəlmə və qazanılmış olur. Lokalizasiyaya əsasən izoləolunmuş mitral, aortal, trikuspidal anomaliyalar, ağciyər arteriyasının qapaqlarının zədələnməsi, ürəkdaxili arakəsmələrin qüsurları, kombinəolunmuş və qarışıq zədələnmələr ayırd edilir. Patoloji dəyişikliklərin xarakterinə görə stenoz (daralma), çatışmazlıq (genişlənmə), anomal dəliklər, damarların transpozisiyası qeyd olunur.

Qusurların sistemləşdirilməsində ürək çatışmazlığının ifadəliliyi proqnostik cəhətdən böyük əhəmiyyət kəsb edir: I (gizli) mərhələ- əlamətlər yalnız fiziki yüklənmələr zamanı yaranır. IIA – sakit vəziyyətdə mülayim dərəcədə ifadə olunmuş əlamətlər müşahidə edilir, simptomlar hərəkət zamanı güclənir. IIB – sakitlik halında hemodinamikanın əhəmiyyətli dərəcədə pozulması müəyyən olunur. III (distrofik) mərhələ orqanların metabolik pozğunluqları xarakterikdir. Bu kriteriyanın əsasında ürək qüsurlarından əziyyət çəkən hamilələrdə ağırlaşma riskinin 4 dərəcəsi ayırd edilir:

I dərəcə. Hamiləlik dövründə risk müşahidə olunmur. Ürək çatışmazlığının əlamətləri qeyd edilmir, ağciyər arteriyasında təzyiq normaldır, revmatik proses qeyri-aktivdir. Ürəyin şöbələri və miokardın qalınlığı