ə ürək nahiyəsində ağrı, halsızlıq, boyun, yuxarı ətraflar və üz venalarının şişkinliyi, həyəcan və qorxu hissi, tərləmə, dəri örtükləri və selikli qişaların sianozu, bayılmalar qeydə alınır. Zəif nəbzlə taxikardiya (nəbz təzyiqi 10mm.c.süt-dan aşağı) müşahidə olunur, ürək tonları karlaşmışdır və ya eşidilmir, ürək təkanları müəyyən edilmir, pasiyentin ümumi vəziyyəti ağır olaraq qiymətləndirilir.

Perikard boşluğunda qanın 400-500 ml həcmində toplanması xəstənin həyatı üçün təhlükə törədir – ürək fəaliyyətinin dayanması ilə nəticələnir. Perikard boşluğuna qanın sürətlə yığıldığı hallarda tamponada səbəbindən ölüm hemoperikardın inkişaf anından bir neçə saniyə və ya dəqiqə ərzində baş verir.

Hemoperikardın diaqnostikası
Hemoperikardın diaqnozu kardiocərrah tərəfindən xarakterik klinik əlamətlər, xəstəliyin səbəbləri, döş qəfəsinin rentgenoqrafiyası, elektrokardioqrafiya (EKQ), exokardioqrafiya (ExoKQ), perikardiosentezin nəticələrinə əsasən qoyulur.

Əlamətlərin qəfil inkişafı, ürək və damarlarda cərrahi və diaqnostik müdaxilələrin aparılması faktı, döş qəfəsinin travması, divararalığı şişləri, ürək və aorta anevrizması, infeksion miokarditin olma ehtimalı nəzərə alınır. Hemoperikardlı pasiyentlərin müayinəsi auskultasiyada ürək tonlarının karlığı və ya olmamasını, ürəyin mütləq və nisbi kütlüyünün perkutor sərhədlərinin genişlənməsini, palpasiyada zirvə təkanının itməsini aşkar etməyə imkan verir.

Elektrokardioqramma üçün mədəcik komplekslərinin voltajının azalması, ürəyin əsas patologiyasını (miokard infarktı) əks etdirən dəyişikliklərin olması xarakterikdir. Exokardioqrafiya zamanı ürəyin divarları ilə perikard arasında exosiqnalların qırılması hətta kiçik ölçülü hemoperikarddı da təyin etməyə şərait yaradır.

Döş qəfəsi orqanlarının rentgenoqrafiyasında ürəyin kölgəsinin bütün istiqamətlərdə böyüməsi, ürək qövslərinin hamarlaşması, sərhədlərin pulsasiyasının amplitudunun azalması və ya olmaması hemoperikardın diaqnozunu təsdiqləyir. Xəstənin