təngnəfəslik meydana çıxır;
Hipertrofik kardiomiopatiyanın əlamətləri
Hipertrofik kardiomiopatiyanın əlamətləri
Hipertrofik kardiomiopatiya uzun müddət simptomsuz gedişə malik olur, klinik manifestasiya adətən 25-40 yaşlara təsadüf edir. Dominant şikayətlər nəzərə alınmaqla hipertrofik kardiomiopatiya 9 klinik formaya bölünür: az simptomlu, vegetodistonik, kardial, infarktabənzər, aritmik, dekompensasiya olunmuş, psevdoqapaq, qarışıq, ildırım sürətli. Hər bir klinik variantın müəyyən əlamətlərlə xarakterizə olunmasına baxmayaraq, hipertrofik kardiomiopatiyanın bütün formalarına ümumi simptomlar xasdır.

Hipertrofik kardiomiopatiyanın mədəcikdən qanın qovulmasının pozulması ilə müşayiət olunmayan qeyri-obstruktiv forması adətən az sayda simptomlarda təzahür edir. Belə hallarda təngnəfəslik, ritm pozğunluğu, qeyri-ritmik nəbz yalnız fiziki gərginlik zamanı meydana çıxır.

Obstruktiv hipertrofik kardiomiopatyanın tipik əlamətlərinə anginoz ağrılar (70%), ifadəli təngnəfəslik (90%), başgicəllənmə və bayılma (25-50%), tranzitor arterial hipotenziya, ürək ritminin pozulmaları (paroksizmal taxikardiya, qulaqcıqların fibrillyasiyası, ekstrasistoliya) aiddir. Ağciyərlərin ödemi və ürək astmasının tutmaları yarana bilər. Çox zaman hipertrofik kardiomiopatiyanın təzahürünün ilkin epizodu qəfləti ölüm olur.

Hipertrofik kardiomiopatiyanın diaqnostikası
Müayinə prosesində sistolik küy, yüksək, sürətli nəbz, zirvə təkanının yerdəyişməsi müəyyən edilir. İnstrumental müayinə üsullarına ExoKQ, EKQ, FKQ, döş qəfəsinin rentgenoqrafiyası, Holter monitorinq, polikardioqrafiya, ritmokardioqrafiya daxildir. Exokardioqrafiyanın köməyilə mədəciklərarası çəpərin, mədəcik miokardının divarının hipertrofiyası, sol qulaqcığın ölçülərinin artması, sol mədəciyin çıxış traktının obstruksiyası, sol mədəciyin diastolik disfunksiyası aşkarlanır.

Hipertrofik kardiomiopatiyanın EKQ-əlamətləri az spesifikdir, miokardın ocaqlı dəyişiklikləri, hipertoniya xəstəliyi, ÜİX, aortal stenoz və