ə sol mədəciyin hipertrofiyasını ağırlaşdıran digər xəstəliklərlə differensiasiyasını tələb edir. Hipertrofik kardiomiopatiyanın ağırlıği və proqnozunun qiymətləndirilməsi, eləcə də müalicə taktikasının seçilməsi məqsədilə yüklənmə sınaqlarından (veloerqometriya, tredmil-test) istifadə edilir.

EKQ-nin suktalıq monitorinqi mədəcik ekstrasistoliyası və taxikardiyasının paroksizmal epozodlarını, qulaqcıqların titrəməsini qeydə almağa imkan verir. Fonokardioqrammada müxtəlif ifadə dərəcəsinə malik sistolik küy, I və II tonun amplitudunun dəyişməməsi aşkar edilir. Sfiqmoqrafiyada karotid nəbzin zirvədə əlavə dalğa ilə xarakterizə olunan ikizirvəli əyri müşahidə edilir.

Rentgenoloji müayinədə ürək sərhədlərinin dəyişməsi (ürəyin sol kameralarının böyüməsi, aortanın qalxan hissəsinin genişlənməsi, ağciyər arteriyasının kötüyünün qabarması və şaxələrinin genişlənməsi) hipertrofik kardiomiopatiyanın yalnız son mərhələsində izlənilir. Əlavə məlumatlar almaq üçün ürəyin sol kameralarının zondlanması, ventrikuloqrafiya, koronaroqrafiya, tallium izotopu ilə ürəyin skanlanması, ürəyin MRT, PET-dən istifadə olunur.

Hipertrofik kardiomiopatiyanın müalicəsi
Hipertrofik kardiomiopatiyalı (xüsusən obstruktiv formalı) pasiyentlərə «sol mədəcik-aorta» təzyiq qradiyentini yüksəldən, aritmiya və bayılmalara səbəb ola biləcək fiziki yüklənmələrin məhdudlaşdırılması məsləhət görülür.

Mülayim ifadəli əlamətlərlə təzahür edən hipertrofik kardiomiopatiyada ÜYT-ni zəiflədən, diastolanı uzadan, sol mədəciyin passiv dolmasını yaxşılaşdıran, dolma təzyiqini azaldan b-adrenoblokatorlar (propranolol, atenolol, metoprolol) və ya kalsium kanalı blokatorları (verapamil) təyin olunur. Tromboemboliyaların yüksək inkişaf riski ilə əlaqədar antikoaqulyantların qəbulu mütləqdir. Ürək çatışmazlığı inkişaf etdikdə AÇF inhibitorları; mədəcik ritminin pozulmalarında antiaritmik preparatlardan (amiodaron, dizopiramid) istifadə edilir.

Obstruktiv hipertrofik kardiomiopatiyalarda infeksion