İdiopatik Abramov-Fidler miokarditi – miokardın ağır dərəcəli qeyri-spesifik iltihabı olub, kardiomeqaliya, ürək çatışmazlığı, ritm və ötürücülüyün ifadəli pozğunluqları, tromboemboliya sindromu ilə müşahidə edilir. Xəstəliyin klinik təzahürlərinə təngnəfəslik, yorğunluq, sianoz, taxikardiya, ürək fəaliyyətində fasilələr, bədən hərarətinin yüksəlməsi aiddir. Diaqnostika laborator müayinələr, döş qəfəsinin rentgenoqrafiyası, exokardioqrafiya, koronaroqrafiya, sintiqrafiya, miokardın biopsiyası, MRT-nin nəticələrinə əsaslanır. İdiopatik Abramov-Fidler miokarditinin müalicəsi əsasən simptomatik aparılır (nitratlar, diuretiklər, AÇF inhibitorları, beta-blokatorlar, antikoaqulyantlar); göstərişlərə əsasən ürək transplantasiyası həyata keçirilir.

İdiopatik Abramov-Fidler miokarditi barədə ümumi məlumat
İdiopatik Abramov-Fidler miokarditi (bədxassəli, izoləolunmuş, allergik, interstisial miokardit) –ürək əzələsinin diffuz iltihabi, distrofik və degenerativ dəyişiklikləri ilə səciyyələnən naməlum etiologiyalı miokarditdir.

Kardiologiyada Abramov-Fidler miokarditi yüksək letallıqla müşayiət olunan qeyri-revmatik miokarditin ağır forması kimi qiymətləndirilir. Bu xəstəliyə adətən cavan və nisbi sağlam şəxslər tutulur. Pasiyentlərin orta yaşı 42 hesab olunur; xəstələr arasında hər iki cinsin nümayəndələrinin faiz nisbəti təxminən eynidir. İdiopatik Abramov-Fidler miokarditi ilk dəfə 1887-ci ildə rus həkimi S.S.Abramov tərəfindən təsvir olunmuşdur; 1897-ci ildə alman klinisisti K.Fidler tərəfindən müstəqil nozoloji vahid kimi qeyd edilmişdir.


İdiopatik Abramov-Fidler miokarditinin yaranma səbəbləri
İdiopatik Abramov-Fidler miokarditinin səbəbləri
Xəstəliyin adı – «idiopatik» – onun naməlum etiologiyasına dəlalət edir. Bir sıra tədqiqatçılar (A.İ.Abrikosov, Y. L. Ranaport və s.) idiopatik Abramov-Fidler miokarditinin allergik mənşəyini və autoallergik inkişaf mexanizmini əsaslı şəkildə izah etmişlər. Əksər hallarda idiopatik Abramov-Fidler miokarditi zərdab