xəstəliyi, ekzema, dərman allergiyasından sonra inkişaf edir. Son illərdə idiopatik miokarditin mexanizmlərini işə salan digər trigger amillərin, xüsusən virus infeksiyalar və autoimmun reaksiyaların rolu müzakirə olunur.

Abramov-Fidler miokarditinin virus genezli hipotezi statistik məlumatlarla təsdiqlənir: virus etiologiyalı kəskin miokardit keçirmiş pasiyentlərdə xroniki idiopatik miokardit 4-9% hallarda baş verir, ümumi populyasiyada isə bu göstərici 0,005%-ə bərabərdir. Digər nöqteyi nəzərdən Abramov-Fidler miokarditi infeksion-allergik miokarditin çox ağır formasıdır.

Xəstələrin 20%-də Abramov-Fidler miokarditi autoimmun xəstəliklər: Takayasu xəstəliyi, Haşimoto tireoiditi, Kron xəstəliyi fonunda inkişaf edir. Miokarda qarşı anticisimlərin və hüceyrə sitotoksikliyinin aşkarlanması iltihabın immunopatoloji mexanizmini sübut edir.

Abramov-Fidler miokarditinin tipik morfoloji əlamətlərinə ürəyin izoləolunmuş zədələnməsi, miokardın geniş sahəli distrofik, infiltrativ-iltihabi dəyişiklikləri, yayılmış kardioskleroz, ürəkdaxili tromboz, böyük qan dövranının arteriyalarının emboliyası aiddir.

Abramov-Fidler miokarditində makroskopik olaraq, ürək divarlarının boşalması və boşluqların genişlənməsi, divaryanı tromblar; kəsikdə miokardın rəng əlvanlığı aşkarlanır. Mikroskop altında əzələ liflərinin (əsasən məməciyəbənzər əzələlər və miokardın subendokardial qatları) hipertrofiyası; massiv mioliz, əzələ toxumasının birləşdirici toxuma ilə əvəz olunması; koronarit əlamətləri – koronar damarların kiçik şaxələri boyunca iltihabi infiltratlar nəzərə çarpır.

İdiopatik Abramov-Fidler miokarditinin təsnifatı
Histoloji əlamətlərə əsasən idiopatik miokarditin 4 variantı (tipi) ayırd edilir: distrofik, iltihabi-infiltrativ, qarışıq və vaskulyar. Abramov-Fidler miokarditinin distrofik (destruktiv) tipi əzələ liflərinin hidropik distrofiya prosesləri üstünlüyü, zədələnmiş nahiyədə onların total ölümü və miolizlə səciyyələnir.

İdiopatik iltihabi-infiltrativ