v variantında interstisial toxumanın ödemi və onun müxtılif hüceyrə elementləri ilə infiltrasiyası müşahidə edilir. Kəskin mərhələdə ekssudatda xeyli miqdarda polimorfnüvəli neytrofil qranulositlər və ya eozinofil leykositlər aşkarlanır. Uzunmüddətli gedişdə ilfiltratın tərkibində plazmatik və ya çoxnüvəli nəhəng hüceyrələr üstünlük təşkil edir.

Abramov-Fidler miokarditinin qarışıq tipi distrofik və iltihabi-ilfiltrativ variantlarının müştərəkliyi ilə xarakterizə olunur. Vaskulyar tip koronar arteriyaların kiçik şaxələrinin zədələnməsinin dominantlığı ilə gedir.

Gedişinə görə Abramov-Fidler miokarditi kəskin (2-8 həftə), yarımkəskin (3-18 ay) və residivləşən xroniki (illərlə davam edən) olur. Bəzən idiopatik miokarditin latent formasına rast gəlinir. Klinik əlamətlərə əsasən Abramov-Fidler miokarditi asistolik, aritmik, tromboembolik, psevdokoronar və qarışıq formalara ayrılır.

İdiopatik Abramov-Fidler miokarditinin əlamətləri
Abramov-Fidler miokarditi ağır və əksər hallarda bədxassəli gedişi ilə fərqlənir. Kəskin formada sağ mədəcik və ya proqressivləşən total ürək çatışmazlığının əlamətləri sürətlə artır. Təngnəfəslik, ortopnoe, sianoz, taxikardiya, arterial hipotoniya, ödem, assit, hepatomeqaliya və splenomeqaliya yaranır. Ürək astması və ağciyərlərin ödeminin inkişafı mümkündür. Çox vaxt stenokardiyanı xatırladan kardial ağrılar baş verir. Kəskin mərhələdə bədən hərarətinin 38—39°С-yə qədər yüksəlməsi müşahidə edilir.

Bəzən tromboembolik sindrom ön plana keçir; belə hallarda xəstəlik ağciyər, serebral, böyrək, dalaq damarlarının tromboemboliyası ilə manifestasiya edə bilər. Abramov-Fidler miokarditinin ildırım sürətli gedişi hər zaman letal sonluqla nəticələnir.

Abramov-Fidler miokarditinin xroniki formasında xəstəliyin gedişi residivləşən olur; hər kəskinləşmədən sonra miokardın fibrozu, kardiomeqaliya və qan dövranının geridönməyən dəyişiklikləri daha da proqressivləşir. Abramov-Fidler miokarditinin latent gedişinin qəfləti ölümə səbəb