diaqnostikasında aşağıdakı instrumental üsullardan istifadə olunur:

Elektrokardioqrafiya. Patoloji idmançı ürəyinin tipik əlamətlərinə sol mədəciyin yüklənmə və hipertrofiyası, V1-V6 aparmalarında hündür müsbət və ya mənfi T dişciyi, əsas və gücləndirilmiş aparmalarda dərin atipik Q dişciyi aiddir. Ritm pozğunluğu (qulaqcıqların fibrillyasiyası, mədəcik aritmiyası, AV blokadalar, His dəstəsinin ayaqcıqlarının, xüsusən sol ayaqcığının müxtəlif dərəcəli blokadaları, aparıcı ritmin miqrasiyası, atrioventrikulyar dissosiasiya) qeydə alınır. Əksər hallarda paroksizmal aritmiyaların qiymətləndirilməsi və qəfləti ürək ölümünün risk amillərinin analizi məqsədilə EKQ Holter monitorlaşması tətbiq olunur.
Exo-KQ. İdmançı ürəyi sindromu ilə kardiomiopatiyanın differensial diaqnostikasının əsas üsulu hesab olunur. Ultrasəs müayinədə miokardın struktur dəyişiklikləri, hipertrofiya (xüsusilə ventrikulyar), sol mədəciyin cıxarıcı traktının obstruksiyası aşkarlanır, kardioskleroz ocaqları vizualizasiya olunur.
Yüklənmə sınaqları. Bəzi kardial fenomenlər yalnız pasiyentin yüksək aktivliyi fonunda müşahidə olunduğundan çox zaman EKQ və Exo-KQ fiziki yüklənmələrlə tamamlanır. Ürək nahiyəsində ağrıların yaranması, dözümlülüyün proqressiv şəkildə azalması, stabil yüksək və ya aşağı arterial təzyiq, başgicəllənmə, ürəkbulanma, ritm pozğunluğu qeydə alınır.
İdmançı ürəyi sindromu miokardın, xüsusən sol mədəciyin hipertrofiyası ilə müşayiət olunan xəstəliklərlə: aortal stenoz, arterial hipertenziya və ÜİX fonunda ürəyin kütləsinin artması ilə differensiasiya olunur. Bir sıra hallarda ürək əzələsinin böyüməsinə səbəb olan metabolik xəstəliklər, əsasən amiloidoz inkar edilməlidir.


İdmançı ürəyi sindromunun müalicəsi
Fizioloji adaptasiya mərhələsində müalicə tələb olunmur. Əlamətlər yarandıqda idmançı kompleks müayinə və məşq rejiminin korreksiyası məqsədilə mütəxəssisə müraciət etməlidir. İfadəli simptomatika, instrumental müayinələrin qeyri-qənaətbəxş nəticələri terapiyaya