a göstəriş sayılır. Müalicənin məqsədi dekompensasiya proseslərinin ləngidilməsi, klinik təzahürlərin ifadəliliyinin azaldılması, tromboemboliya və qəfləti ölümün profilaktikasından ibarətdir. Terapevtik tədbirlər həm ambulator, həm stasionar şəraitdə aparıla bilər. Ürək çatışmazlığı əlamətlərinin artması, ifadəli ritm pozğunluqları, başgicəllənmə, bayılma və döş sümüyü arxasında ağrıların yarandığı hallarda pasiyent hospitalizasiya edilməlidir. Klinik praktikada aşağıdakı üsullardan istifadə olunur:

Qeyri-medikamentoz terapiya. Ürəyin ümumi yüklənməsi və məşq rejimi azaldılmalıdır. Bəzən idman müvəqqəti dayandırılmalı və ya ondan tamamilə imtina edilməlidir. Qida rasionu meyvə, tərəvəz, vitaminlər, minerallar, zülalla zənginləşdirilməli, xörək düzü və yağlı qidaların qəbulu məhdudlaşdırılmalıdır. Kiçik porsiyalarla tez-tez qidalanma rejiminə riayət olunmalıdır. Adekvat rejim, 8 saatlıq yuxunun təmini, siqaret və spirtli içkilərdən imtina məsləhət görülür.
Medikamentoz terapiya. İfadəli klinik simptomatika, ritm pozğunluqları müşahidə edildikdə təyin edilir. Sakitlik vəziyyətində obstruktiv halları zəiflədən, ürək atımı, arterial təzyiq və miokardın oksigenə tələbatını azaldan beta-adrenoblkatorlar tətbiq edilir. Diastolik funksiya və işemiyanın ifadəliliyini azaltmaqla miokarda qənaətbəxş təsir göstərən kalsium kanallarının blokatorlarından istifadə olunur. Qulaqcıqların fibrillyasiyası və blokadalar zamanı antiaritmik vasitələr, onların antikoaqulyantlarla kombinasiyası təyin edilir. İfadəli ağrı sindromunda müalicə planına nitratlar və APF inhibitorları əlavə olunur. Diuretiklər, aldosteronun antaqonistləri və ürək qlikozidləri məsləhət görülə bilər.
Cərrahi müdaxilə. Sol mədəcik miokardının ifadəli hipertrofiyası, medikamentoz terapiyanın aşağı effektivliyi və dekompensasiyanın yekun mərhələsi cərrahi müalicəyə göstəriş sayılır. Mədəciklərarası çəpərin böyümüş hissəsinin rezeksiyası ilə aparılan miektomiyaya üstünlük verilir, bu üsul hemodinamikanın