İdmançı ürəyi sindromu — sistematik şəkildə intensiv fiziki yüklənmələrə məruz qalan şəxşlərdə miokardın struktur dəyişikliklərinin ümumiləşdirilmiş adıdır. Əksər hallarda simptomsuz və ya qeyri-spesifik simptomatika ilə gedir. Dekompensasiya ritm pozğunluğuna, tromboemboliya və ürək çatışmazlığının inkişafına səbəb ola bilər. Diaqnostika EKQ, Exo-KQ və yüklənmə testlərinin aparılmasını nəzərdə tutur. Müalicə yalnız ifadəli struktur və funksional pozğunluqlar zamanı tələb olunur, bu məqsədlə qeyri-medikamentoz, medikamentoz və cərrahi üsullar tətbiq edilir.

İdmançı ürəyi sindromu barədə ümumi məlumat
«İdmançı ürəyi sindromu» ilk dəfə 1899-cu ildə isveç alimi Salamon Henşen tərəfindən istifadə edilmişdir. Patologiya adətən idman həkimləri və kardioloqlar tərəfindən aşkarlanır, əksər hallarda həyat üçün təhlükə daşımır. Bəzən yanlış olaraq, hər hansı bir ağır xəstəlik kimi qeydə alınır. İdmançılar arasında bu sindromun yayılması barədə dəqiq məlumatlar mövcud deyil. Fiziki yüklənmələr fonunda dekompensasiyaya irsi meyllik istisna olunmur. İdmançı ürəyi sindromuna kişilərdə daha çox təsadüf edilir. Dekompensasiyanın yekun mərhələsində inkişaf edən ağırlaşmalar idmanla məşğul olan 35 yaşdan kiçik şəxslərin ölümünün ən geniş yayılmış səbəbidir. Adətən bradikardiya və struktur dəyişiklikləri məşqlər kəsildikdən sonra reqresə uğrayır.

İdmançı ürəyi sindromunun yaranma səbəbləri
İdmançı ürəyi sindromunun səbəbləri
İdmançı ürəyi sindromu intensiv fiziki yüklənmələrə cavab reaksiyası olaraq, miokardın quruluş pozğunluqları ilə səciyyələnən adaptasiya prosesidir. Əsasən uzun illər ərzində hər gün bir saatdan çox məşq edən peşəkar idmançılarda, xüsüsən ağır atletlərdə müşahidə edilir. Fizioloji adaptasiyanın patoloji vəziyyətə keçid həddi hələlik müəyyənləşdirilməmişdir.


İdmançı ürəyi sindromunun inkişaf mexanizmi
İdmançı ürəyi sindromunda miokardda gedən dəyişikliklərin əsasında patoloji formaya keçə bilən bir neçə fizioloji proses dayanır. Uzunmüddətli