fibrillyasiyası nəticəsində qəfləti ölümlə (alkoqol kardiomiopatiyası zamanı) ağırlaşır.

İkincili kardiomiopatiyanın diaqnostikası
İkincili kardiomiopatiyanın əlamətləri
İkincili kardiomiopatiya bütün hallarda əsas diaqnozun fonunda aşkarlanır. Onun diaqnostikası elektrokardioqrafiya, ritmokardioqrafiya, exokardioqrafiya, döş qəfəsi orqanlarının rentgenoqrafiyası, qanın biokimyəvi analizinin nəticələrinə əsaslanır. İkincili kardiomiopatiyanın EKQ-əlamətlərinə T dişciyinin azalması, hamarlaşması və ya mənfi olması aiddir. EKQ dəyişiklikləri ilə kardial sindromun ifadəliliyi arasında aydın əlaqə izlənilmir. Veloerqometriya zamanı fiziki yüklənməyə tolerantlığın azalması müşahidə edilir, lakin koronar çatışmazlığın əlamətləri nəzərə çarpmır. Rentenoloji və elektrokardioqrafik müayinələrdə ürək boşluqlarının genişlənməsi, sərhədlərinin böyüməsi müəyyən edilir.

Qanın biokimyəvi analizində mikroelementlərin miqdarı, qlükoza, lipoproteidlər, eletrolitlər, qalxanabənzər vəzinin hormonları, katexolaminlər, miokard nekrozu markerlərinin səviyyələri təyin edilir. İkincili kardiomiopatiyanın diaqnozunun verifikasiyası üçün əlavə olaraq fonokardioqrafiya, ritmoqrafiya, Holter monitorinqi, tallium-201 ilə miokardın sintiqrafiyası, MRT, miokardın biopsiyası və sairədən istifadə olunur.

İkincili kardiomiopatiya miokardit, ürəyin işemik xəstəliyi, aterosklerotik və miokarditik kardiosklerozla differensiasiya edilir.

İkincili kardiomiopatiyanın müalicəsi
İkincili kardiomiopatiyanın klinik formalarının müxtəlifliyi və patologiyanın polietioloji xarakterli olması ilə əlaqədar onun müalicəsinə müxtəlif profilli mütəxəssislərin – kardioloq, endokrinoloq, qastroenteroloq, ginekoloq, infeksionist, revmatoloqun cəlb olunması məqsədəuyğundur. İkincili kardiomiopatiyanın müalicəsi metabolik proseslərin yaxşılaşmasına, ürək atımının maksimal dərəcədə artmasına, ürək əzələsinin yığılma qabiliyyətinin azalmasının proqressivləşməsinin qarşısının alınmasına yönəldilir.

Ürəyin