İkincili kardiomiopatiya – ürək əzələsinin birincili əsas xəstəlik nəticəsində yaranan struktur və funksional dəyişiklikləridir. Onun əlamətlərinə təngnəfəslik, başgicəllənmə, döş qəfəsində ağrılar, ritm pozğunluğu, halsızlıq aiddir. Diaqnostika prosesində EKQ, exokardioqrafiya, döş qəfəsi orqanlarının rentgenoqrafiyası, qanın biokimyəvi müayinəsindən istifadə olunur. İkincili kardiomiopatiyanın patogenetik müalicəsi miokardda metabolik proseslərin yaxşılaşdırılmasına; simptomatik terapiyası isə ötürücülük və ritm pozğunluğu, ürək çatışmazlığının aradan qaldırılmasına yönəldilir.

İkincili kardiomiopatiya barədə ümumi məlumat
Kardiomiopatiyalar – kliniki cəhətdən oxşar, lakin etiologiya və patogenezinə görə fərqlənən, ürək əzələsinin distrofik dəyişiklikləri ilə xarakterizə olunan xəstəliklərdir. «Kardiomiopatiya» anlayışına miokardın ÜİX, arterial hipertenziya, ağciyər hipertenziyası, ürəyin qapaq qüsurları və s. ilə assosiasiyalı zədələnmələri daxil deyil.

Birincili (idiopatik) kardiomiopatiyalar miokardın qeyri-koronar və qeyri-iltihabi genezli izoləolunmuş və ya dominant zədələnmələrini özündə birləşdirir. Bu qrupa daxil olan xəstəliklərin əsasında ürək əzələsinin yığılma funksiyasının onun distrofiyası ilə bağlı çatışmazlığı dayanır. Birincili kardiomiopatiyalar anadangəlmə (genetik, irsi), qazanılmış və ya qarışıq mənşəli olur. Birincili (idiopatik) kardiomiopatiyalara hipertrofik (konstriktiv, subaortal stenoz), dilatasion (kongestiv, durğun), restriktiv (endomiokardial fibroz) kardiomiopatiyalar və sağ mədəciyin aritmogen displaziyası (Fontan xəstəliyi) aiddir.


Kardiologiyada «ikincili kardiomiopatiyalar» (simptomatik kardiomiopatiya, miokardiodistrofiya, miokard distrofiyası) termini metabolizmin biokimyəvi və ya fiziki-kimyəvi pozğunluqları fonunda miokardın müxtəlif etiologiyalı spesifik zədələnmələrinin heterogen qrupunu ifadə edir. Naməlum etiologiyalı birincili kardiomiopatiyadan fərqli olaraq, ikincili kardimiopatiya bütün hallarda digər