anatomik zədələnmələri, ürək qüsurları ilə əlaqədar ürəkdaxili hemodinamikanın dəyişməsi aiddir.

Yarımkəskin infeksion endokarditlərin əksəriyyəti anadangəlmə ürək qüsurları və ya ürək qapaqlarının revmatik zədələnməsi zamanı inkişaf edir. Ürək qüsurlarının törətdiyi hemodinamik pozğunluqlar qapaqların (əsasən mitral və aortal) mikrotravmalarına, endokardın dəyişməsinə gətirib çıxarır. Ürək qapaqlarında gül kələmini xatırladan (xora səthində tromb kütlələri) xarakterik xoralı-ziyilli dəyişikliklər yaranır. Mikrob koloniyaları qapaqların qısa zaman ərzində dağılmasına səbəb olur, onların sklerozlaşması, deformasiya və cırılması baş verə bilər. Zədələnmiş qapaq normal fəaliyyət göstərə bilmir – sürətlə proqressivləşən ürək çatışmazlığı meydana çıxır. Dəri və selikli qişaların xırda damarlarının endotelinin immun zədələnməsi qeydə alınır, bu da vaskulitlərlə (trombovaskulit, hemorragik kapilyarotoksikoz) nəticələnir. Damar divarının keçiriciliyi pozulur, kiçik qansızmalar baş verir. Əksər hallarda daha iri arteriyaların (koronar və renal) zədələnməsi müşahidə edilir. İnfeksiyaya daha çox protezlənmiş qapaqda rast gəlinir, bu zaman törədici qismində adətən streptokokk iştirak edir.

İnfeksion endokarditin formalaşmasında orqanizmin immunoloji reaktivliyini zəiflədən amillər mühüm rol oynayır. Dünya üzrə infeksion endokarditlər xəstələnmə halları daima artmaqdadır. Risk qrupuna ürək qapaqlarının aterosklerotik, travmatik və revmatik zədələnmələri olan şəxslər aiddir. Mədəciklərarası çəpər qüsuru, aortanın koarktasiyasının rast gəlindiyi pasiyentlərdə infeksion endokarditin yaranma riski yüksəkdir. Son illərdə qapaq protezləri (mexaniki və ya bioloji), süni ürək ritmindən (elektrokardiostimulyatorlar) istifadə edən xəstələrin sayı xeyli artmişdır. Uzunmüddətli və tez-tez təkrarlanan venadaxili infuziyalar infeksion endokarditlərin yayılmasını sürətləndirir. İnfeksion endokarditə daha çox narkomanlar tutulur.

İnfeksion endokarditlərin təsnifatı
Mənşəyinə görə