ə endokarditlər birincili və ikincili olur. Birincili endokardit adətən ürək qapaqlarında heç bir dəyişikliyin olmadığı hallarda müxtəlif etiologiyalı septiki vəziyyətlər zamanı yaranır. Ikincili endokardit isə damar və ya qapaq zədələnmələri fonunda anadangəlmə qüsurlar, revmatizm, sifilis zamanı, qapaqların protezlənməsi və ya komissurotomiyadan sonra inkişaf edir.

Klinik gedişinə əsasən infeksion endokarditin aşağıdakı formaları ayırd edilir:

kəskin – 2 aydan az davam edir. Kəskin septiki vəziyyətin, ağır travmalar və ya damarlar üzərində, ürək boşluqlarında aparılan tibbi manipulyasiyaların ağırlaşması kimi təzahür edir: nozokomial (xəstəxanadaxili) angiogen (kateterli) sepsis. Yüksək patogenliyə malik törədici, ifadəli septiki əlamətlərlə xarakterizə olunur.
yarımkəskin – 2 aydan çox davam edir. Kəskin infeksion endokardit və ya əsas xəstəliyin qeyri-adekvat müalicəsi nəticəsində inkişaf edir.
lənggedişli.
Narkomanlarda infeksion endokarditin klinik xüsusiyyətlərinə cavan yaş, sağ mədəcik çatışmazlığı və ümumi intoksikasiyanın sürətli proqressivləşməsi, ağciyərlərin infiltrativ və destruktiv zədələnməsi aiddir.

Yaşlı pasiyentlərdə infeksion endokarditin yaranması həzm sistemi orqanlarının xroniki xəstəlikləri, xroniki infeksiya ocaqları, ürək qapaqlarının zədələnməsi ilə bağlı olur.

İnfeksion endokardit aktiv və qeyri-aktiv (sağalmış) olur. Zədələnmə dərəcəsinə görə endokarditlər 2 formaya bölünür: ürək qapaqlarının məhdud və ya qapaq hüdudlarından kənara çıxan zədələnmələr ilə gedən.

İnfeksion endokarditin 3 gediş forması ayırd edilir:

infeksion-toksiki – tranzitor bakteriemiya, törədicinin dəyişilmiş endokarda adgeziyası, mikrob vegetasiyasının yaranması ilə xarakterizə olunur;
infeksion-allergik və ya immun-iltihabi – daxili orqanların zədələnməsinin klinik əlamətləri: miokardit, hepatit, nefrit, splenomeqaliya ilə səciyyələnir;
distrofik – septiki proses və ürək çatışmazlığının proqressivləşməsi zamanı inkişaf edir. Daxili