infeksiyası, difteriya, xroniki aktiv hepatit və s. ilə assosiasiyalı infeksion- allergik miokarditlərə də rast gəlinir.

İnfeksion-allergik proses kəskin və ya xroniki infeksiyanın kəskinləşməsi fonunda inkişaf etdikdə erkən; xəstəlik keçirilmiş infeksiyadan bir neçə həftə keçdikdən sonra manifestasiya etdikdə isə gecikmiş miokardit adlanır.

İnfeksion-allergik miokarditin patogenezinin əsasını infeksion və immunopatoloji komponentlər təşkil edir. Mikrob və virus agentləri miokardın antigen quruluşunu pozaraq, antikardial anticisimlərin yaranmasına və immun komplekslərin ürək əzələsində fiksasiyasına səbəb olur. İmmun reaksiyalar çoxsaylı bioloji aktiv maddələrin (prostaqlandinlər, lizosomal enzimlər, kininlər, histamin, serotonin, asetilxolin və s.) ifrazı ilə müşayiət olunur, bu da damar keçiriciliyinin artması, ödemlər, miokardın hemorragiyası və hipoksiyası, hüceyrədaxili və hüceyrədən kənar zədələnmələrə gətirib çıxarır.

İnfeksion-allergik miokarditin əlamətləri
İnfeksion-allergik miokarditin əlamətləri
Xəstəliyin əvvəlində əzginlik, subfebrilitet, mialgiya, artralgiya müşahidə olunur. İnfeksion-allergik miokarditin xarakterik klinik əlamətləri ürək nahiyəsində küt, sızıltılı və ya sıxıcı ağrılar (62-80%), təngnəfəslik (50-60%), taxikardiya (45-80%), ürəkdöyünmədir (23-48%). İnfeksion-allergik miokarditin müvəqqəti, lakin mühüm əlamətlərinə mülayim arterial hipotoniya, ektopik aritmiya, bradikardiya, ürəkdaxili ötürücülüyün pozulması, presistolik və ya protodiastolik qalop ritmi aiddir. Ürək çatışmazlığının əlamətlərinə əksər hallarda rast gəlinmir. Pasiyentlərin təxminən 1/3 hissəsində infeksion-allergik miokarditin simptomsuz və ya latent gedişə malik olur.

İnfeksion-allergik miokarditin diaqnostikası
İnfeksion-allergik miokarditin diaqnozu qoyularkən xəstəliyin keçirillmiş infeksiyalarla əlaqəsi, fizikal, laborator və instrumental müayinələrin nəticələri nəzərə alınır. Obyektiv müayinələrdə ürəyin sərhədlərinin bir qədər sola dəyişməsi,