dövranı çatışmazlığının hər hansı bir əlaməti (burun-dodaq üçbucağının və barmaqların distal hissələrinin sianozu) izlənilmir. Onların olması ağırlaşmaların inkişafına və ya diaqnozun yanlış qoyulmasına dəlalət edir. Müalicə aparılmadıqda xəstəlik illərlə davam edə bilər, tutmaların tezliyi fərdi xarakter daşıyaraq, bir sıra amillərdən – patologiyanın xarakteri, xəstənin fiziki aktivliyinin səviyyəsi, metabolizm və hormonal fonun xüsusiyyətlərindən asılıdır.

Kardial X sindromunun ağırlaşmaları
Sindrom xoşxassəli gedişə malikdir, müalicə edilmədikdə belə çox nadir hallarda ağırlaşmalara səbəb olur. Tədqiqatçıların fikrincə patologiyanın ən geniş yayılmış fəsadı «tipik» xarakterli – koronar arteriyaların zədələnməsi ilə müşayiət olunan ÜİX-dir. Lakin mütəxəssislərin bir qismi bu 2 vəziyyətin bir-biri ilə bağlılığını qəbul etmir. Bəzi alimlər ÜİX-nin KXS fonunda inkişafını yaş və ya metabolik amillərlə əlaqələndirir. Pasiyentlərin bir qismində dilatasion kardiomiopatiya ilə nəticələnən ürəkdaxili blokada yarana bilər. Aktivlik və əmək qabiliyyətinə mənfi təsir edən periodik tutmalar xəstənin həyat keyfiyyətini pisləşdirir.

Kardial X sindromunun diaqnostikası
Kardial sindromun aşkarlanması və onun digər ürək-damar patologiyalarından differensiasiyası məqsədilə çoxsaylı diaqnostik üsullardan istifadə olunur. İlk növbədə miokard işemiyasının əlamətlərini müəyyənləşdirmək və eyni zamanda adi ÜİX üçün xarakterik olan koronar damarların zədələnməsini inkar etmək lazımdır. Sonrakı addımlar patoloji vəziyyətin səbəblərinin təyininə yönəldilir, bu da effektiv müalicə sxeminin tərtibində mühüm əhəmiyyət kəsb edir. KXS-nun diaqnostikası aşağıdakı mərhələlərdən ibarətdir:

Sorğu və ümumi baxış. Pasiyentlər fiziki yüklənmə fonunda və ya (bəzən) sakit vəziyyətdə ürək nahiyəsində yaranan sıxıcı və ya deşici xarakterli tutmaşəkilli ağrılardan şikayət edir. Xəstələrdə çox vaxt həyəcan və əsəbilik qeydə alınır. Ürəyin auskultasiyasında taxikardiya, nadir hallarda ritm