. Pasiyentin dəri örtükləri solğun, soyuq və nəmdir. Ümumi halsızlıq nəzərə çarpır. Diurez azalır və ya tamamilə itir. Şok fonunda huş pozulur, sopor və ya koma inkişaf edir.

Kardiogen şokun ağırlaşmaları
Kardiogen şok poliorqan çatışmazlığı (POÇ) ilə ağırlaşır. Böyrəklər, qaraciyərin fəaliyyəti pozulur, həzm sistemi tərəfdən müəyyən reaksiyalar müşahidə edilir. Poliorqan çatışmazlığı xəstəyə vaxtında tibbi yardım göstərilmədikdə və ya göstərilən tədbirlərin xəstəliyin ağır gedişi ilə əlaqədar az effektiv olduğu hallarda yaranır. Poliorqan çatışmazlığının əlamətlərinə – dəridə damar ulduzcuqları, «qəhvə xıltı» şəklində qusma, ağızdan çiy ət qoxusu, vidaci venaların şişməsi, anemiya aiddir.

Kardiogen şokun diaqnostikası
Diaqnostika fizikal, laborator və instrumental müayinələrin nəticələrinə əsaslanır. Baxış zamanı kardioloq və ya reanimatoloq xəstəliyin xarici əlamətlərini (dəri örütklərinin solğunluğu, mərmərliyi, tərləmə) müəyyən edir, huşun vəziyyətini qiymətləndirir. Obyektiv diaqnostik tədbirlərə aşağıdakılar daxildir:

Fizikal müayinə. Tonometriya vasitəsilə AT-nin 90/50mm cv.süt-dan, nəbs göstəricisinin isə 20mm cv.süt-dan aşağı olması aşkarlanır. Xəstəliyin başlanğıc mərhələsində hipotoniya olmaya bilər, bu da kompensator mexanizmlərin prosesə qoşulması ilə izah edilir. Ürək tonları karlaşmışdır, ağciyərlərdə xırda qovuqcuqlu xırıltılar eşidilir.
Elektrokardioqrafiya. 12 ötürməli EKQ miokard infarktının xarakterik əlamətlərini fiksə edir: R dişciyinin amplitudunun azalması, S-T seqmentinin yerdəyişməsi, mənfi T dişciyi. Ekstrasistoliya, atrioventrikulyar blokadanın əlamətləri qeydə alına bilər.
Laborator müayinələr. Troponin, elektrolitlər, kreatinin və sidik cövhəri, qaraciyər fermentlərinin konsentrasiyası qiymətləndirilir. Troponin I və T –nin səviyyəsi kəskin miokard infarktının ilk saatlarından yüksəlir. İnkişaf edən böyrək çatışmazlığı əlamətlərinə plazmada natrium, kreatinin və sidik cövhərinin səviyyəsinin artması aiddir. Qaraciyər