n siqnallarının ahəngliyinin pozulması təşkil edir. Tənzimin pozulması simpatik-adrenal sistemin aktivliyinin yüksəlməsinə, periferik reseptorların həssaslığının artmasına səbəb olur. Nəticədə orqanizmin MSS siqnallarına izafi reaksiyası, metabolik dəyişikliklər yaranır, bu da vəziyyətə adekvat olmayan reaksiyalarla: sakit halda taxipnoe, taxikardiya, ürəyin qeyri-effektiv yığılmaları, damar tonusunun pozulması (periferik spazma qədər), AT-nin yüksəlməsi ilə təzahür edir. Neyrohumoral tənzimin pozulması adətən fiziki və ya emosional yüklənmə fonunda baş verir.

Kardionevrozun təsnifatı
Kardionevrozun ümumqəbul olunmuş təsnifatı mövcud deyil. Klinik təcrübələrdə bir sıra kriteriyalar: ürək yığılmalarının tezliyi, vegetativ-damar krizlərinin olması və periodikliyi, ağrı sindromunun lokalizasiya və intensivliyi, simptomatikanın ifadəliliyinin fiziki yüklənmələrdən asılılığı nəzərə alınmaqla xəstəliyin gedişinin ağırlıq dərəcəsi üzrə bölünməsindən istifadə edilir. Patologiyanın 3 ağırlıq dərəcəsi ayırd olunur:

Yüngül gediş. Pasiyentin əmək qabiliyyəti və sosial aktivliyi tam şəkildə saxlanılır, ağır işləri yerinə yetirmək qabiliyyəti cüzi azalır. Döş sümüyü arxasında ağrı mülayim xarakterli olub, psixoemosional və ya fiziki yüklənmələrdən sonra yaranır. Paroksizmlər müşahidə edilmir. Respirator pozğunluqlar xəstənin ümumi vəziyyətinə demək olar ki, təsir etmir, EKQ-də dəyişikliklər aşkarlanmır. Adətən dərman terapiyası tələb olunmur.
Orta ağrı gediş. Əlamətlər çox vaxt izlənilmir və ya zəif ifadə olunur, kəskinləşmə dövründə əmək qabiliyyəti onun müvəqqəti itirilməsinə qədər azala bilər. Ağrı sindromu ifadəlidir, yüklənmələrlə əlaqəsi olmur. Damar krizləri mümkündür. Taxikardiya qəfil yaranır, nəbz tezliyi dəqiqədə 100 vurğudan çox olur. Medikamentoz terapiyanın aparılması məsləhət görülür.
Ağır gediş. Bir neçə orqan və sistemlərin zədələnməsi nəticəsində yaranan çoxformalı davamlı simptomatika xarakterikdir. Əmək qabiliyyəti kritik azalır və ya tamamilə itir,